Land van zand
Ik ben geboren in een land van melk en honing
In een land van zand en Dommel
Met de kroeg pal naast de kerk
En de pastoor was paus, en Philips was er koning
En als je niet te lui was, dan had je altijd werk
Maar dacht je 'no' en zei je 'nee
Hier doe ik niet aan mee"
Dan kon je altijd emigreren
Maar je nam 't toch mee, dat
refrain:
Land van zand, achterland en
Land van zand, moederband
Land van zand, achterland van zand
Je wist precies voor wie je bang moest wezen
Voor je vader, God, de Russen
En die rotzak om de hoek
Verder was alles duidelijk, niks te vrezen
En elke zondagmiddag bij ons opoe op bezoek
En zo liep alles in 't spoor
Maar dacht je wel 'ns door
Dan was 't altijd: 'Om daarom, omdat 't zo hoort"
In 't
refrain
Je balanceert tussen achterland en snelweg
Tussen gisteren en morgen
Met een pauze voor vandaag
En elke keer dat je 'Houdoe' of 'Tot ziens' zegt
Dan blijft er altijd toch weer die ene vraag
Wat laat je achter, wat neem je mee
Op reis over zee
Wat laat je achter, wat neem je mee
Neem je wat mee
refrain
Ik ben met dit land vergroeid
En verbonden
Bleef weg zolang als ik kon
En dacht: Ik ga d'r nooit meer heen
Want ik heb nog steeds
Die kleine blokjes aan m'n benen
Banden aan m'n handen
Land van zand
O, ze komen steeds terug bij vlagen
Zonder kloppen, zonder vragen
Zomaar terug ineens, daar zijn ze weer
Die kleine blokjes aan m'n benen
Banden aan m'n handen
Land van kleine blokjes aan m'n benen
Banden aan m'n handen, land van zand
Land van zand
Terra de Areia
Eu nasci em uma terra de leite e mel
Em uma terra de areia e Dommel
Com o bar ao lado da igreja
E o padre era papa, e o Philips era rei
E se você não fosse muito preguiçoso, sempre tinha trabalho
Mas se você pensasse 'não' e dissesse 'não quero
Não quero participar disso'
Então você sempre podia emigrar
Mas você ainda levava isso com você, isso
refrão:
Terra de areia, interior e
Terra de areia, laço materno
Terra de areia, interior de areia
Você sabia exatamente de quem deveria ter medo
Do seu pai, de Deus, dos russos
E daquele filho da mãe na esquina
Fora isso, tudo era claro, nada a temer
E todo domingo à tarde, visitando nossa avó
E assim tudo seguia seu curso
Mas você já pensou um dia
Então sempre era: 'Por isso, porque é assim que deve ser'
Na
refrão
Você se equilibra entre o interior e a rodovia
Entre ontem e amanhã
Com uma pausa para hoje
E cada vez que você diz 'Tchau' ou 'Até logo'
Sempre fica aquela pergunta
O que você deixa para trás, o que você leva
Em uma viagem pelo mar
O que você deixa para trás, o que você leva
Você leva algo com você
refrão
Eu cresci com este país
E estou ligado a ele
Fiquei longe o quanto pude
E pensei: Nunca mais vou voltar
Porque ainda tenho
Aquelas pequenas correntes nos meus pés
Grilhões nas minhas mãos
Terra de areia
Oh, elas sempre voltam de vez em quando
Sem bater, sem perguntas
De repente, estão de volta, lá estão elas de novo
Aquelas pequenas correntes nos meus pés
Grilhões nas minhas mãos
Terra de pequenas correntes nos meus pés
Grilhões nas minhas mãos, terra de areia
Terra de areia