395px

Do Meu Casaco

Gerard Van Maasakkers

Van mijne jas

Ik heb op de markt ene jas gekocht
Zo uit zo'n rek wa uitgezocht
't Was gene nieuwe, hij was tweedehands
't Waar gene goeie, mer ook nie aftans
Zo ene van leer, mee 'n rits en 'nen band
En ook nog wa aan zakke aan elke kant

Mer toen ik dieje jas efkes on ha gehad
Toen dacht-ik: "Ik vuul iets
Mer'k weet nie krek wa!"
't Zit nie in de zakke
't Is net of ik 'ne vent zie
't Zit in de jas, ik heb konkurentie
Van iemes, die God weet, hoe lang al nie
In deze jas hee gewoond, mer wie

refrain:
In mijne jas van leer, gao iemes te keer
't Wordt allengs minder
Mer ik heb toch aalt hinder
Van dieje mens, of dien heer
In mijne jas van leer

En wa waar't vur 'ne mens, was-ie klein of groot
En leeft-ie nog, of is-ie al dood?
Was-ie jong, of is-ieoud
As ik er aan denk, dan krijg ik 't benauwd
Mer hij zal toch nie gestorven zijn
In deze jas, deze jas van mijn

refrain

En was deze mens blij, of was-ie tevreje
God weet, hee-t-ie hul wa afgeleje
Hee-t-ie de nacht in de stad durgebraocht
In deze jas op vrouwe gewacht
En zoop-ie daornao 'n stuk in zijne kraag
Of had-ie blauw knope, 't is mer de vraog!

refrain

Dus as ik zo mee mijne jas gao lope
Dan denk ik:"Waor ben-ik toch ingekraope?
't Is net 'n aow huis, da leeg hee gestaon
't Duurt 'n hul hort vur de geest is gegaon
Van die mens, die hier dag-in-dag-uit
Da huis hee gemaakt tot z'n tweede huid,"

refrain

Mer zo langzamerhand raak-'k dieje mens kwijt
Want ik heb deze jas alweer 'nen tijd
Hoe langer da't duurt
't Wordt steeds meer de mijne
En da wil zegge; steeds minder de zijne
en da's toch wel zeund want ik raakte gewend
Aon dieje mens of dien heer
't Waar 'ne goeie vent

In mijne jas van leer ging iemes te keer
't Waar nog nie zo slecht, en ik raakte gehecht
Aon dieje mens of aon dien heer
In mijne jas van leer
Aon dieje mens of aon dien heer
In onze jas van leer

Do Meu Casaco

Eu comprei um casaco na feira
Escolhi um daquele cabide
Não era novo, era de segunda mão
Não era bom, mas também não era tão ruim
Um de couro, com zíper e um cinto
E ainda tinha uns bolsos de cada lado

Mas quando eu peguei esse casaco
Eu pensei: "Sinto algo
Mas não sei bem o quê!"
Não tá nos bolsos
É como se eu visse um cara
Tá no casaco, eu tenho concorrência
De alguém que, Deus sabe, quanto tempo não
Mora nesse casaco, mas quem

refrão:
No meu casaco de couro, alguém tá se revelando
Tô começando a sentir menos
Mas ainda sinto um incômodo
Dessa pessoa, ou desse cara
No meu casaco de couro

E o que era pra uma pessoa, era pequeno ou grande
E ainda vive, ou já tá morto?
Era jovem, ou já tá velho?
Quando penso nisso, fico angustiado
Mas ele não deve ter morrido
Nesse casaco, esse casaco é meu

refrão

E essa pessoa era feliz, ou tava satisfeita?
Deus sabe, ele deve ter passado por muita coisa
Ele passou a noite na cidade
Esperando uma mulher nesse casaco
E depois bebeu um pouco na gola
Ou tinha botões azuis, é só uma pergunta!

refrão

Então, quando eu saio com meu casaco
Eu penso: "Onde eu me enfiei?
É como uma casa velha, que ficou vazia
Demora um tempo até o espírito ir embora
Dessa pessoa, que aqui dia após dia
Fez dessa casa sua segunda pele,"

refrão

Mas aos poucos, tô esquecendo essa pessoa
Porque já faz um tempo que tenho esse casaco
Quanto mais passa o tempo
Mais ele é meu
E isso quer dizer; cada vez menos é dele
E isso é meio triste porque eu me acostumei
Com essa pessoa ou esse cara
Ele era um bom sujeito

No meu casaco de couro, alguém se revelou
Não era tão ruim, e eu me apego
A essa pessoa ou a esse cara
No meu casaco de couro
A essa pessoa ou a esse cara
No nosso casaco de couro

Composição: