Σάββατο Βράδυ
Κάτι απ’ τα μαλλιά της
Káti ap' ta malliá tis
Κάτι απ’ τα φιλιά της
Káti ap' ta filiá tis
Κάτι απ’ το βλέμμα της αυτό
Káti ap' to vlemmá tis aftó
Κάτι απ’ τ’ άγγιγμά της
Káti ap' t' ángigma tis
Για να μπορώ να κοιμηθώ
Ya na boró na koimithó
Να έσκυβα στον λαιμό της
Na éskyva ston leimó tis
Και ο αναστεναγμός της
Kai o anastenagmós tis
Να μου το κάψει το κορμί
Na mou to kápsi to kormí
Και να με πει δικό της
Kai na me pei dikó tis
Η βελουδένια της φωνή
I veloudénia tis foní
Σαββάτο βράδυ και μόνος μου πίνω
Savváto vrádhi kai mónos mou píno
Μόνος μου πίνω, λιώμα να γίνω
Mónos mou píno, lióma na gíno
Σαββάτο βράδυ και μην με ενοχλείτε
Savváto vrádhi kai min me enochlíte
Άμα την δείτε μην μου το πείτε
Áma tin deíte min mou to peíte
Φέρτε φαρμάκι να πιω και να σπάσω σαν γυαλί
Férte farmáki na pio kai na spáso san gyalí
Γιατί μου λείπει, μου λείπει
Yiati mou lípei, mou lípei
Μου λείπει, μου λείπει πολύ!
Mou lípei, mou lípei polý!
Κάτι απ’ τα δυο της τα χέρια
Káti ap' ta duo tis ta chéria
Τα δυο απαλά τα αστέρια
Ta duo apalá ta astéria
Να ‘ρθουν να ανάψουνε και αυτά
Na 'rthoun na anápsoune kai aftá
Να γίνουν ξεφτέρια στης αγκαλιάς τα ζεστά
Na gínoun xeftéria stis agkaliás ta zestá
Σαββάτο βράδυ και μόνος μου πίνω
Savváto vrádhi kai mónos mou píno
Μόνος μου πίνω, λιώμα να γίνω
Mónos mou píno, lióma na gíno
Σαββάτο βράδυ και μην με ενοχλείτε
Savváto vrádhi kai min me enochlíte
Άμα την δείτε μην μου το πείτε
Áma tin deíte min mou to peíte
Φέρτε φαρμάκι να πιω και να σπάσω σαν γυαλί
Férte farmáki na pio kai na spáso san gyalí
Γιατί μου λείπει, μου λείπει
Yiati mou lípei, mou lípei
Μου λείπει, μου λείπει πολύ!
Mou lípei, mou lípei polý!
Sábado à Noite
Algo do seu cabelo
Algo dos seus beijos
Algo do seu olhar
Algo do seu toque
Para que eu possa dormir
Inclinaria no pescoço dela
E o suspiro dela
Para queimar meu corpo
E me chamar de seu
Sua voz aveludada
Sábado à noite e bebo sozinho
Bebo sozinho, derretendo
Sábado à noite e não me incomodem
Se a verem, não me contem
Tragam um remédio para eu beber e quebrar como vidro
Porque sinto falta, sinto falta
Sinto muita falta!
Algo das suas duas mãos
As duas estrelas suaves
Para virem acender também
Para se tornarem trapos nos braços quentes do abraço
Sábado à noite e bebo sozinho
Bebo sozinho, derretendo
Sábado à noite e não me incomodem
Se a verem, não me contem
Tragam um remédio para eu beber e quebrar como vidro
Porque sinto falta, sinto falta
Sinto muita falta!