I' m'arricordo 'e Napule
I' m'arricordo 'e Napule 'e matina,
quando schiarava juorno a ppoco, a ppoco,
'nu ventariello doce e 'n'aria fina,
spuntava 'o sole 'ncielo comme foco.
'A tutte 'e fronne cantevam aucielle
e salutava a tutt''e nenne belle,
e 'a 'nu guaglione 'm manech''e cammisa
senteva chesta voce 'e paraviso:
Rose, rose de maggio,
rose pe''nnammurate,
cu 'st'aria 'nbarzamata
vuje dint''o lietto state?
I' m'arricordo 'e Napule 'e cuntrore,
'o sole ca cuceva 'e sentimente,
'na coppia 'e nnammurate a 'na cert'ora
se deva a Margellina appuntamento.
E lu Vesuvio visto da luntano,
'o mare ca sbatteva chiano, chiano,
mentre de' scoglie respirav' addore,
senteva 'n'ata voce 'e cantatore:
I' tengo 'a nnammurata ch'è bella,
e sto geloso,
e tengo 'e persiane
apposta pe' dischiude.
I' m'arricordo 'e Napule 'e nuttata,
ncopp''a ll' onne, Pusilleco addurmeva,
e po' menava 'n'aria profumata,
comm' a ll'argiento 'a luna le spanneva.
E quanno 'e chillo cielo m'arricordo,
me vene all'uocchie 'e lagreme 'nu velo,
pare ca veco 'e stelle na curona
e sento ancora l'eco 'e 'sta canzona:
Oj varca lenta e stracqua,
i' penzo 'a nenna mia,
c''a voglio bene ancora,
e moro 'e gelusia.
Eu me lembro de Nápoles
Eu me lembro de Nápoles de manhã,
quando o dia clareava devagarinho,
um ventinho doce e um ar fininho,
surgindo o sol no céu como um fogo.
A todas as folhas cantavam passarinhos
e saudavam todas as crianças lindas,
e a um garoto com a camisa na mão
ouvia essa voz de paraíso:
Rosas, rosas de maio,
rosas para os apaixonados,
com esse ar perfumado
vocês no leito estão?
Eu me lembro de Nápoles de cantor,
o sol que cozinhava os sentimentos,
um casal apaixonado a uma certa hora
marcava encontro em Margellina.
E o Vesúvio visto de longe,
o mar que batia devagarinho,
enquanto das rochas respirava perfume,
sentia outra voz de cantor:
Eu tenho uma namorada que é linda,
e estou com ciúmes,
e tenho as persianas
de propósito para abrir.
Eu me lembro de Nápoles à noite,
sobre as ondas, Pusilleco dormia,
e depois levava um ar perfumado,
como a prata a lua espalhava.
E quando daquele céu eu me lembro,
vem aos meus olhos uma lágrima um véu,
parece que vejo as estrelas uma coroa
e ainda sinto o eco dessa canção:
Hoje, devagar e cansado,
eu penso na minha menina,
que eu ainda amo,
e morro de ciúmes.