Döngü
Her yol çok uzak, kurtuluş gibi her tuzak
Hiçlik yerinde sayacak, ruhum duymayacak
Boş kadeh boş kalacak, dolmadan boğacak
Son adımım ilkten farksız olacak, çok yoracak
Gece güne akacak, yarın ve bugün bir olacak
Hepsi hep yarım kalacak, her tünel kapanacak
Zaman hep azdı, hayatım gözümde soldu
Girdiğin her rüyam uyanınca kabus oldu
Bu döngü ne zaman başladı
Her gün aynı, her gün aynı, her gün aynı
Aynı gün, aynı hata, aynı yara, hep aynı tat ama
Betondan ruh, sahte istek, gerçek kasvet
Son dilek, son sahne, son çare, kalmadı süre
Aynı yalana inandım, hayatımı hiçliğe adadım
Aynı gün, aynı hata, aynı yara, hep aynı tat ama
Betondan ruh, sahte istek, gerçek kasvet
Son dilek, son sahne, son çare, kalmadı süre
Aynı yalana inandım, hayatımı hiçliğe adadım
Ciclo
Cada caminho é distante, cada armadilha é como a salvação
No lugar do nada, vai contar, minha alma não vai sentir
Copo vazio vai ficar, sem encher vai sufocar
Meu último passo será igual ao primeiro, vai cansar muito
A noite vai se misturar ao dia, amanhã e hoje serão um só
Tudo sempre vai ficar pela metade, cada túnel vai se fechar
O tempo sempre foi curto, minha vida murchou aos meus olhos
Cada sonho que você entrou virou um pesadelo ao acordar
Quando esse ciclo começou
Todo dia é igual, todo dia é igual, todo dia é igual
Mesmo dia, mesmo erro, mesma ferida, sempre o mesmo gosto, mas
Alma de concreto, desejo falso, tristeza real
Último desejo, última cena, último recurso, o tempo acabou
Acreditei na mesma mentira, dediquei minha vida ao nada
Mesmo dia, mesmo erro, mesma ferida, sempre o mesmo gosto, mas
Alma de concreto, desejo falso, tristeza real
Último desejo, última cena, último recurso, o tempo acabou
Acreditei na mesma mentira, dediquei minha vida ao nada