Bij nacht en ontij
ik nam haar bleke billen stevig in mijn harde hand
ik vroeg haar of ik even mee mocht ronken in haar mand
we stonden samen tegen de paal die Jezus had geplant
bij nacht en ontij
hoor ik haar miauwen
buiten op straat leeft zij in vrijheid
de taken werden verdeeld en ik kreeg alles wat ik wou
andere mensen bleven eenzaam beteuterd in de kou
iemand waste mijn vuile kleren en hield mij van de straat
ik mocht kijken naar haar billen
in het niemandsland dat ooit bestond
was het bijna waar gebeurd
mijn dank gaat uit naar mijzelf
omdat ik zo mooi kan dromen
À Noite e em Tempos Difíceis
eu peguei suas nádegas pálidas firme na minha mão dura
perguntei se eu podia entrar e roncar no seu canto
ficamos juntos encostados no poste que Jesus plantou
à noite e em tempos difíceis
ouço ela miar
fora na rua ela vive em liberdade
o trabalho foi dividido e eu fiquei com tudo que eu queria
outras pessoas ficaram sozinhas, tristes no frio
alguém lavou minhas roupas sujas e me tirou da rua
eu podia olhar para suas nádegas
na terra de ninguém que um dia existiu
quase foi verdade
meu agradecimento vai para mim mesmo
por eu sonhar tão bonito