395px

Vento Colorido (De Pocahontas)

Gorniak Edyta

Kolorowy Wiatr (From Pocahontas)

Ty masz mnie za głupią dzikuskę
Lecz choć cały świat zwiedziłeś
Zjeździłeś wzdłuż i wszerz
I mądry jesteś tak
Że aż słów podziwu brak
Dlaczego - powiedz mi - tak mało wiesz?
Mało wiesz?

Na lądzie - gdy rozglądasz się - lądując
Chcesz wszystko mieć na własność, nawet głaz
A ja wiem, że ten głaz ma także duszę
Imię ma i zaklęty w sobie czas

Ty myślisz, że są ludźmi tylko ludzie
Których ludźmi nazywać chce twój świat
Lecz jeśli pójdziesz tropem moich braci
Dowiesz się największych prawd, najświętszych prawd

Czy wiesz, czemu wilk tak wyje w księżycową noc?
I czemu ryś tak zęby szczerzy rad?
Czy powtórzysz te melodie, co z gór płyną
Barwy, które kolorowy niesie wiatr
Barwy, które kolorowy niesie wiatr

Pobiegnij za mną leśnych duktów szlakiem
Spróbujmy jagód w pełne słońca dni
Zanurzmy się w tych skarbach niezmierzonych
I choć raz o ich cenach nie mów mi

Ulewa jest mą siostrą, strumień bratem
A każde z żywych stworzeń to mój druh
Jesteśmy połączonym z sobą światem
A natura ten krąg życia wprawia w ruch

Do chmur każde drzewo się pnie
Skąd to wiedzieć masz, skoro ścinasz je?

To nie tobie ptak się zwierza w księżycową noc
Lecz ludziom wszelkich ras i wszelkich wiar
Chłonącym te melodie, co z gór płyną
Barwy, które kolorowy niesie wiatr

Możesz zdobyć świat, lecz to będzie tylko świat
Tylko świat
Nie barwy, które niesie wiatr

Vento Colorido (De Pocahontas)

Você me acha uma índia burra
Mas mesmo que tenha viajado o mundo todo
Percorrido de ponta a ponta
E seja tão sábio assim
Que até faltam palavras de admiração
Por que - me diga - você sabe tão pouco?
Sabe tão pouco?

Em terra - quando você olha ao redor - pousando
Quer ter tudo pra você, até uma pedra
Mas eu sei que essa pedra também tem alma
Tem um nome e um tempo encantado dentro de si

Você pensa que só são humanos os humanos
Que seu mundo quer chamar de gente
Mas se você seguir o caminho dos meus irmãos
Vai descobrir as maiores verdades, as verdades mais sagradas

Você sabe por que o lobo uiva na noite de lua?
E por que o lince mostra os dentes com alegria?
Você vai repetir essas melodias que vêm das montanhas
As cores que o vento colorido traz
As cores que o vento colorido traz

Corra atrás de mim pelos trilhos da floresta
Vamos experimentar as frutas nos dias ensolarados
Vamos nos mergulhar nesses tesouros imensos
E por uma vez não me fale sobre seus preços

A chuva é minha irmã, o rio é meu irmão
E cada ser vivo é meu amigo
Estamos em um mundo interconectado
E a natureza faz esse ciclo da vida girar

Para as nuvens cada árvore se ergue
Como saber disso se você as derruba?

Não é a você que o pássaro se confessa na noite de lua
Mas a pessoas de todas as raças e todas as crenças
Que absorvem essas melodias que vêm das montanhas
As cores que o vento colorido traz

Você pode conquistar o mundo, mas será só um mundo
Só um mundo
Não as cores que o vento traz

Composição: Alan Menken / Stephen Laurence Schwartz