395px

Livre como o Ar

Gossos

Lliure com L'aire

Com un objecte estrany, caient a l'infinit,
buscant el meu espai, segueixo el meu instint.
He de sortir d'aquí...
Lluny de mi, un sol cremant l'horitzó,
desdibuixant els terrats.
Vull fugir, creuar nedant tot l'estany,
i quan sigui aquí vull que arribi l'abril,
que els sentits se'm disparen i el dia és cada cop més llarg,
com un iceberg que se l'emporta el vent...

Lliure com l'aire, desafiaré la sort,
no seré un hostatge...
D'on som? On anem? Tirem endavant,
que avui et miro i sento coses que no havia sentit mai...

Com un planeta estrany, perdut a l'infinit,
no importa el que jo sóc, importa el que jo faré.
Nota aquest sol i tanca bé els ulls,
com a segona pell, la que es toca amb l'ànima...
Deixo la ment en blanc, veig un espiral,
no tornaré a ser un covard, avui seré valent.
Cap més pas enrere, no...
Començo a emprendre el vol, cada cop més alt,
fins on es perd el mal...

Lliure com l'aire, desafiaré la sort,
no seré un hostatge...
D'on som? On anem? Tirem endavant,
que avui et miro i sento coses que no havia sentit mai...

Sóc dins del laberint, dibuixa una sortida
o moriré aquí dins...
Agafa't bé, no tinguis por,
i agafa't fort, que no estem sols.

Deixo la ment en blanc, veig un espiral,
no tornaré a ser un covard, avui seré valent.
Cap més pas enrere, no...

Lliure com l'aire, desafiaré la sort,
no seré un hostatge...
D'on som? On anem? Tirem endavant,
que avui et miro i sento coses que no havia sentit mai...

Livre como o Ar

Com um objeto estranho, caindo no infinito,
buscando meu espaço, sigo meu instinto.
Preciso sair daqui...
Longe de mim, um sol queimando o horizonte,
desenhando os telhados.
Quero fugir, atravessar nadando todo o lago,
e quando eu estiver aqui quero que chegue abril,
que os sentidos disparem e o dia fique cada vez mais longo,
como um iceberg que o vento leva...

Livre como o ar, desafiando a sorte,
não serei um prisioneiro...
De onde viemos? Para onde vamos? Vamos em frente,
que hoje te olho e sinto coisas que nunca senti antes...

Como um planeta estranho, perdido no infinito,
não importa quem eu sou, importa o que eu farei.
Sinta esse sol e feche bem os olhos,
como uma segunda pele, a que se toca com a alma...
Deixo a mente em branco, vejo um espiral,
não serei mais um covarde, hoje serei valente.
Nenhum passo para trás, não...
Começo a decolar, cada vez mais alto,
fins onde o mal se perde...

Livre como o ar, desafiando a sorte,
não serei um prisioneiro...
De onde viemos? Para onde vamos? Vamos em frente,
que hoje te olho e sinto coisas que nunca senti antes...

Estou dentro do labirinto, desenhe uma saída
ou morrerei aqui dentro...
Agarre-se firme, não tenha medo,
e segure-se forte, pois não estamos sozinhos.

Deixo a mente em branco, vejo um espiral,
não serei mais um covarde, hoje serei valente.
Nenhum passo para trás, não...

Livre como o ar, desafiando a sorte,
não serei um prisioneiro...
De onde viemos? Para onde vamos? Vamos em frente,
que hoje te olho e sinto coisas que nunca senti antes...

Composição: