395px

Turquesa

Gossos

Turquesa

Vas entrar en la meua vida
sense fer un gran enrenou,
i ara ja no tenc surtida
i no sé com arribar a port.

A sa vida m´ha tocat ser lleuger
com un tros de paper.
Vaig i venc i em deix recaure
com es núvols i sa pluja es gener.

Però em queda aquell turquesa de la mar
que em brindava la magia dels teus ulls,
era tret d´una donzella medieval,
rere ell sempre hi ets tu.

Deixo enrera les barreres
que tu i jo un dia vàrem tancar.
On abans vivien tots els somnis
i ara sols s´hi troba el silenci.

Sempre em queda aquell turquesa de la mar,
que em brindava la màgia dels teus ulls,
era tret d´una donzella medieval,
rere ell sempre hi ets...

Amb la mar dolça q fa de pont,
entre tots dos.
És la mar que em duu es teu color
... sa teua olor
... sa teua olor.

M´he complicat, he volgut caminar
sota el cel que m´encén, tot allò que no es veu,
i et sentu més enfora que mai.

Amb la mar dolça que fa de pont,
entre tots dos.
És la mar que em duu es teu color
... sa teua olor.
Ara et veig millo i més gran que mai,
et tenc inmensa.
Ara entenc i aprenc aquest present,
sa teua absència...

Turquesa

Você vai entrar na minha vida
sem fazer muito alvoroço,
e agora já não tenho saída
e não sei como chegar ao porto.

Na vida, eu tive que ser leve
como um pedaço de papel.
Vou e venho e deixo cair
como as nuvens e a chuva generosa.

Mas ainda me resta aquele turquesa do mar
que me brindava a magia dos teus olhos,
era traço de uma donzela medieval,
por trás dele sempre está você.

Deixo para trás as barreiras
que você e eu um dia fechamos.
Onde antes viviam todos os sonhos
e agora só se encontra o silêncio.

Sempre me resta aquele turquesa do mar,
que me brindava a magia dos teus olhos,
era traço de uma donzela medieval,
por trás dele sempre está...

Com o mar doce que faz de ponte,
entre nós dois.
É o mar que me traz a sua cor
... seu cheiro
... seu cheiro.

Eu me compliquei, quis caminhar
sob o céu que me acende, tudo aquilo que não se vê,
e te sinto mais longe do que nunca.

Com o mar doce que faz de ponte,
entre nós dois.
É o mar que me traz a sua cor
... seu cheiro.
Agora te vejo melhor e maior do que nunca,
te tenho imensa.
Agora entendo e aprendo este presente,
sua ausência...

Composição: