Aan Het Einde
Heb je de trek van de spreeuwen gezien
en de vlam van de herfst langs de grachten?
Oktober is koud en nog kouder misschien
is de wind in de eenzame nachten.
Kom terug en wacht niet
want de winter dekt dit land.
Kom terug in mijn huis, in mijn hand.
De stad in de mist is een andere stad
dan die kermis met zonnige straten
waar je toen voor 't eerst het gevoel hebt gehad
dat je niemand meer zou kunnen haten.
Kom terug en wacht niet...
De nacht in de havens is vol van geluid
en de geuren van kruiden en gember.
Een ankerlicht dooft aan de horizon uit
en het water is koud in december.
Kom terug en wacht niet...
Oh de vlakte is grijs en de wereld is oud
en ik vlucht langs het pad naar het zuiden.
Maar te laat want er rijst al een toren van zout
en voor mij gaan de klokken nu luiden.
Kom terug en wacht niet...
No Fim
Você viu o voo dos pardais
E a chama do outono ao longo dos canais?
Outubro é frio e talvez ainda mais
É o vento nas noites solitárias.
Volta e não espera
Porque o inverno cobre essa terra.
Volta pra minha casa, na minha mão.
A cidade na neblina é outra cidade
Do que aquela festa com ruas ensolaradas
Onde você sentiu pela primeira vez
Que não poderia mais odiar ninguém.
Volta e não espera...
A noite nos portos é cheia de sons
E os aromas de ervas e gengibre.
Uma luz de âncora se apaga no horizonte
E a água é fria em dezembro.
Volta e não espera...
Oh, a planície é cinza e o mundo é velho
E eu fujo pelo caminho em direção ao sul.
Mas é tarde demais, pois já se ergue uma torre de sal
E para mim os sinos agora vão tocar.
Volta e não espera...