395px

Até Amanhã

Boudewijn De Groot

De morgen

De dag komt, liefste, de dag,
de zon door de gordijnen,
dromen die verdwijnen.
Ik weet dat je niet blijven mag.

Word wakker, liefste, 't is licht,
je haren op het kussen,
je mond en daartussen
de schaduwen op je gezicht.

Tot morgen, liefste, misschien.
Nu zachtjes naar beneden,
niet kraken met de treden.
Mijn hospes mag jou niet zien.

Want hij en alle anderen, liefste,
proberen telkens weer
om ons te veranderen,
liefst in een dame en een heer.

Die altijd netjes blijven, liefste,
en nooit gevaarlijk doen,
zich nooit door hartstocht laten drijven,
liefste, behalve soms een zoen.

Toch gaan we, liefste, onze gang.
Als ik kan, dan trouw ik
met je want dat wou ik,
dat weet je toch al sinds zo lang.

Ook zonder dat, liefste, ook dan
kan ik van je houden.
Zonder je te trouwen
ben jij mijn vrouw en ik je man.

De liefde, liefste, is sterk,
sterker dan de mensen
die alles netjes wensen
met door de week de zaak en zondags kerk.

Ik doe de ramen open, liefste,
de straat is leeg en stil.
Ik zie je buiten lopen, liefste,
ons bed is leeg en kil.

Nu je weg bent, zal ik dromen,
liefste, van wat ik moest en zou.
Tot je terug zal komen, liefste,
droom ik alleen van jou.

Até Amanhã

O dia chega, meu bem, o dia,
a luz entra pela cortina,
desejos que se vão.
Eu sei que você não pode ficar.

Acorda, meu bem, já é dia,
seus cabelos no travesseiro,
sua boca e entre eles
as sombras no seu rosto.

Até amanhã, meu bem, talvez.
Agora, devagarinho,
sem fazer barulho no caminho.
Meu hóspede não pode te ver.

Porque ele e todos os outros, meu bem,
tentam sempre de novo
nos transformar,
meu bem, em um casal.

Que sempre se comportam, meu bem,
e nunca fazem nada arriscado,
que nunca se deixam levar pela paixão,
meu bem, exceto por um beijo às vezes.

Mas vamos, meu bem, seguir em frente.
Se eu puder, eu me caso
com você, porque é isso que eu quero,
você sabe disso há tanto tempo.

Mesmo sem isso, meu bem, mesmo assim
posso te amar.
Sem precisar casar,
você é minha mulher e eu sou seu homem.

O amor, meu bem, é forte,
mais forte que as pessoas
que desejam tudo certinho
com trabalho durante a semana e igreja no domingo.

Eu abro as janelas, meu bem,
a rua está vazia e silenciosa.
Eu te vejo lá fora, meu bem,
nosso quarto está vazio e frio.

Agora que você se foi, eu vou sonhar,
meu bem, com o que eu deveria e faria.
Até você voltar, meu bem,
eu sonho só com você.

Composição: Boudewijn de Groot / Lennaert H. Nijgh