Delirium
Omdat ik van je hou, m'n schat,
ben ik zonder jou, m'n schat,
een stuk verlopen harlekijn
die niets meer doet dan dronken zijn.
En nu je met een ander gaat,
loop ik te zwalken langs de straat.
Omdat ik wankel als een zot,
lacht iedereen zich rot.
Komt vrienden, vult de glazen goed
en laten we es klinken,
want als de mens toch sterven moet,
dan kan ie 't best verdrinken.
Als iemand onder tafel gaat,
maken wij wel de rest soldaat.
Ofschoon je van een ander houdt,
laat mij ieder ander koud,
ik kies gewoon mijn eigen lot
al ga ik daaraan ook kapot.
Gehangen als een hartendief
in mijn eigen strop, m'n lief,
daarom speel ik de kroegtenor
met een dronken koor.
Komt, vrienden, schenk me nog eens in
en denk niet aan die kater.
Z'n lijkkist moet een ieder in,
al dronken we ook water,
en die het eerste kotsen moet,
betaalt de rekening, kort en goed.
Terwijl ik hier mijn pijn verstouw,
vind ik het toch fijn voor jou
omdat jij nu gelukkig bent,
omdat jij echte liefde kent.
En als ik je ontmoet op straat
vraag ik hoe het met hem gaat,
dan praat je vrolijk honderduit,
daarna ga 'k onderuit.
Komt, vrienden, vult opnieuw het glas,
wie kan er hier nog treuren?
Wie vol is, doet gewoon een plas
en nou niet verder zeuren.
En morgenochtend merken we wel
wat er nog over is van het stel.
Omdat ik van je hou, m'n schat,
heb ik dikwijls kou gevat
met zinloos wachten voor je huis
al was je helemaal niet thuis.
Toch kan ik wel gelukkig zijn,
toch is het soms wel even fijn,
als ik je maar kan zien, m'n schat,
al ben ik nog zo zat.
Komt, vrienden, vult de glazen goed
en laten we eens klinken,
want als de mens toch sterven moet,
kan hij het best verdrinken.
Komt vrienden, vult de glazen goed
en laten we eens klinken.
Ladelalalala, ladelalalala.
Delírio
Porque eu te amo, meu bem,
sem você, meu bem,
eu sou um palhaço perdido
que só faz ficar bêbado.
E agora que você está com outro,
fico cambaleando pela rua.
Porque eu vacilo como um louco,
todo mundo ri à toa.
Vem, amigos, encham bem os copos
e vamos brindar,
porque se a gente tem que morrer,
é melhor se afogar.
Se alguém cair de bêbado,
quem sobrar vai pagar a conta.
Embora você ame outro,
me deixe indiferente a qualquer um,
eu escolho meu próprio destino
e mesmo que eu me quebre.
Pendurado como um ladrão de corações
na minha própria corda, meu amor,
por isso eu sou o tenor do bar
com um coro de bêbados.
Vem, amigos, me sirvam mais uma vez
e não pensem na ressaca.
A cova é pra todo mundo,
mesmo que a gente beba água,
e quem vomitar primeiro,
paga a conta, simples assim.
Enquanto eu escondo minha dor aqui,
acho bom saber que você
agora está feliz,
porque você conhece o amor verdadeiro.
E se eu te encontrar na rua,
vou perguntar como ele está,
aí você fala alegremente,
depois eu vou pro chão.
Vem, amigos, encham o copo de novo,
quem aqui pode chorar?
Quem está cheio, só faz xixi
e agora não enche o saco.
E amanhã de manhã a gente vê
o que sobrou do casal.
Porque eu te amo, meu bem,
já peguei muito frio
esperando sem sentido na sua porta
e você nem estava em casa.
Mas eu posso ser feliz,
às vezes é bom sim,
se eu puder te ver, meu bem,
mesmo estando tão bêbado.
Vem, amigos, encham bem os copos
e vamos brindar,
porque se a gente tem que morrer,
pode ser se afogando.
Vem, amigos, encham bem os copos
e vamos brindar.
Ladelalalala, ladelalalala.