Lage landen
liggend op mijn rug
in het gras van Maas en Waal
kijkend naar de wolken
die langzaam overdrijven
één heeft het gezicht
van het allereerste meisje
lieve Inge Blaauw
ik wil altijd bij je blijven
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
kijkend naar de wolken
in hun trage glijvlucht
als de gebolde zeilen
van Bontekoe en De Ruyter
schepen vol met specerijen,
zilver en eerzucht
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
en ineengeslagen handen
grootgebracht met Neerlands bloed
liggend op mijn rug
in het gras van Maas en Waal
zie ik de wolken schuimen
als de golven van de zee
de duinen en de dijken
die een weerloos volk beschermen
zijn veiliger dan 't gebed
van pastoor en dominee
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
kijkend naar de wolken
als trage wieken van een molen
ik zie de zakken meel en graan
in metershoge stapels
waarachter eens in oorlogstijd
de mensen zich verscholen
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
en ineengeslagen handen
grootgebracht met Neerlands bloed
liggend op mijn rug
in het gras van Maas en Waal
hagelwitte wolken
aan een maandagmorgenwaslijn
ze zien er veelbelovend uit
en drijven vredig over
wat zouden dan opeens
die regendruppels in het gras zijn
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
zie ik een dikke grijze deken
van Delfzijl tot aan Veere
ik zie nauwelijks verschil
de gewenning is begonnen
er drijven regenwolken mee
als wolven in schaapskleren
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
en ineengeslagen handen
grootgebracht met Neerlands bloed
liggend op mijn rug
in het gras der Lage Landen
zie ik donkergrijze wolken
en grilliger van vorm
één dreigt vol moordzucht
een andere ontbloot zijn tanden
ze hangen roerloos boven me
in de stilte voor de storm
Lage Landen
Lage Landen
melk en honing, overvloed
uit ineengeslagen handen
vloeit steeds vaker Neerlands bloed
Terras Baixo
deitado nas minhas costas
na grama de Maas e Waal
olhando para as nuvens
que lentamente se afastam
uma tem o rosto
do meu primeiro amor
querida Inge Blaauw
quero sempre estar com você
deitado nas minhas costas
na grama das Terras Baixas
olhando para as nuvens
em sua lenta descida
como as velas arredondadas
de Bontekoe e De Ruyter
navios cheios de especiarias,
prata e ambição
Terras Baixas
Terras Baixas
leite e mel, abundância
e mãos unidas
crescido com o sangue holandês
deitado nas minhas costas
na grama de Maas e Waal
vejo as nuvens espumando
como as ondas do mar
as dunas e os diques
que protegem um povo indefeso
são mais seguros que a oração
do padre e do pastor
deitado nas minhas costas
na grama das Terras Baixas
olhando para as nuvens
como as lentas lâminas de um moinho
vejo os sacos de farinha e grãos
em pilhas de metros de altura
onde outrora, em tempos de guerra,
as pessoas se escondiam
Terras Baixas
Terras Baixas
leite e mel, abundância
e mãos unidas
crescido com o sangue holandês
deitado nas minhas costas
na grama de Maas e Waal
nuvens brancas como granizo
em um varal de segunda-feira
elas parecem promissoras
e flutuam pacificamente
o que seriam então de repente
essas gotas de chuva na grama
deitado nas minhas costas
na grama das Terras Baixas
vejo um grosso cobertor cinza
de Delfzijl até Veere
mal vejo diferença
a adaptação começou
nuvens de chuva flutuam também
como lobos em pele de ovelha
Terras Baixas
Terras Baixas
leite e mel, abundância
e mãos unidas
crescido com o sangue holandês
deitado nas minhas costas
na grama das Terras Baixas
vejo nuvens cinza-escuras
e mais irregulares
uma ameaça de assassinato
outra mostra suas garras
elas pairam imóveis sobre mim
na calma antes da tempestade
Terras Baixas
Terras Baixas
leite e mel, abundância
do sangue holandês
flui cada vez mais frequentemente