Ballade van de vriendinnen van een nacht
Wel ben ik liever thuis dan in een kroeg
Maar daar sluipt 's nachts de stilte om me heen
En denken over jou deed ik genoeg
Dus blijf ik dan maar liever op de been
Want slapen gaat allang niet meer alleen
Alleen is maar alleen, ik ken de stad
Wanneer ik eenmaal lastig ben en zat
Is ieder lichaam even warm en zacht
En helpt vergeten wat ik eenmaal had
Zo ken ik mijn vriendinnen van een nacht
Wanneer de dag komt, zie ik pas mijn prooi
Daar naast me slaapt een onbekend gezicht
En blijkt ze 's morgens vroeg niet meer zo mooi
Als gisteravond met dat roze licht
Dan doe ik maar weer gauw mijn ogen dicht
Het was misschien wel fijn voor deze keer
Ik ga en kom na deze nacht nooit meer
En als ze mij ontmoet en vragend lacht
Dan denk ik: wie ben jij nu ook al weer
Zo ken ik mijn vriendinnen van een nacht
Soms droom ik half dat ik weer iets herken
Een geur van haar, een lach waarvan ik houd
Maar al te goed weet ik dan waar ik ben
Hier lig ik met een vreemde blote vrouw
En niemand op de wereld lijkt op jou
Maar blijf ik 's avonds thuis, dan wordt het stil
Die kamers vol van toen, ze zijn zo kil
Ik vlucht de stad in en ga weer op jacht
En breng mezelf opnieuw waar ik niet wil
Zo ken ik mijn vriendinnen van een nacht
Prinsesjes lief, als iemand jullie kwetst
Of sletten noemt of over zeden zwetst
Laat hem een ziekte krijgen vol venijn
We sliepen met elkaar en dat was fijn
En daarom heb ik niemand ooit veracht
Maar ik zal jullie altijd dankbaar zijn
Zo ben ik, mijn vriendinnen van een nacht
Balada das Amigas de Uma Noite
Bem, eu prefiro estar em casa do que num bar
Mas lá fora a noite traz um silêncio ao meu redor
E pensar em você eu já fiz demais
Então fico de pé, melhor assim, sem dó
Pois dormir não rola mais só pra mim
Sozinho é só solidão, eu conheço a cidade
Quando eu já tô de saco cheio e embriagado
Todo corpo é quente e macio, de verdade
E ajuda a esquecer o que eu já tinha amado
Assim conheço minhas amigas de uma noite
Quando o dia chega, vejo minha presa
Ao meu lado dorme um rosto desconhecido
E de manhã cedo não é mais tão beleza
Como na noite passada com aquela luz de rosa
Então fecho os olhos de novo, sem aviso
Talvez tenha sido bom dessa vez
Vou e não volto mais depois dessa noite
E se ela me encontrar e rir curiosa
Eu penso: quem é você mesmo, de novo?
Assim conheço minhas amigas de uma noite
Às vezes sonho que reconheço algo
Um cheiro dela, um sorriso que eu gosto
Mas sei muito bem onde estou agora
Aqui deitado com uma estranha nua
E ninguém no mundo se parece com você
Mas se eu ficar em casa à noite, tudo fica quieto
Aquelas salas cheias de lembranças, tão frias
Eu fujo pra cidade e vou de novo à caça
E me coloco de volta onde não quero estar
Assim conheço minhas amigas de uma noite
Princesinhas, se alguém machucar vocês
Ou chamar de vagabundas ou falar de moral
Que ele pegue uma doença cheia de veneno
Nós dormimos juntas e isso foi legal
E por isso nunca desprezei ninguém
Mas sempre serei grato a vocês
Assim sou eu, minhas amigas de uma noite
Composição: Boudewijn de Groot, Lennaert H. Nijgh