De wevers van Silezië
Geen traan in de broeiende, brandende ogen
Maar wel is een mond bars en grimmig gebogen
Wij weven de lijkwaden der maatschappij
Een driedubbele vloek in geweven erbij
Wij weven, wij weven
Een vloek naar die God met zijn potdove oren
Die nooit ons naieve gebed schijnt te horen
Vergeefs ons geduld, onze hoop op die God
Hij heeft ons belazerd, versierd en bedot
Wij weven, wij weven
Een vloek naar de koning, die vorst der gegoeden
Hem is onze ellende een zorg in gemoede
Je laatste drie stuivers afpersen als 't kon
En dan maar als slachtvee voor 't vuurpeloton
Wij weven, wij weven
Een vloek naar het vaderland, als het zo mag heten
Waar leugen en bedrog zich als schimmel in vreten
Waar iedere bloem wordt geknakt voor zijn tijd
't Is rottende drek waar worm in gedijt
Wij weven, wij weven
Os tecelões da Silésia
Nenhuma lágrima nos olhos ardendo e fumegando
Mas a boca tá fechada, com um ar de raiva e desgosto
Nós tecemos os sudários da sociedade
Uma maldição tripla que vem junto na trama
Nós tecemos, nós tecemos
Uma maldição pra esse Deus com seus ouvidos surdos
Que nunca parece ouvir nossa oração ingênua
Em vão nossa paciência, nossa esperança nesse Deus
Ele nos enganou, enfeitou e nos iludiu
Nós tecemos, nós tecemos
Uma maldição pro rei, o príncipe dos ricos
A nossa miséria é só um peso pra ele
Arrancando suas últimas moedas se puder
E depois nos tratando como gado pro pelotão
Nós tecemos, nós tecemos
Uma maldição pra pátria, se é que dá pra chamar assim
Onde mentira e engano se espalham como mofo
Onde cada flor é arrancada antes da hora
É um lixo podre onde a larva se alimenta
Nós tecemos, nós tecemos