Draden
Nooit meer slapen
Er gaat te veel om in je hoofd
Nooit meer rust
Gezichten door elkaar
In verwarring en in angst
Nooit meer alleen zijn
Altijd die beelden hoe het was
In de jungle, in de dorpen
Op het land, in de steden
En aan de rand van de afgrond
Nooit meer stilte
Er komt geen einde aan de pijn
Nooit meer geloof
Er is niemand die het voelt
De verspilling en de spijt
Nooit meer dezelfde
Want je bleef steken in de tijd
In de jungle, in de dorpen
Op het land, in de steden
En aan de rand van de afgrond
Nergens is het veilig meer
Behalve in het huis
Nog steeds een vijand
En hij volgt het spoor
Je wilt maar een ding doen
Loop door alle kamers
Verbreek elke verbinding
Snijd alle draden door
Nooit meer slapen
De oorlog is voorbij en toch
Nooit meer rust
De afstand was te groot
En je hebt het geprobeerd
Nooit meer alleen zijn
Je hebt toen je wereld gecreeerd
In de jungle, in de dorpen
Op het land, in de steden
En aan de rand van de afgrond
Dragão
Nunca mais dormir
Tem muita coisa na sua cabeça
Nunca mais paz
Rostos se misturando
Em confusão e em medo
Nunca mais estar sozinho
Sempre aquelas imagens de como era
Na selva, nas aldeias
No campo, nas cidades
E à beira do abismo
Nunca mais silêncio
Não há fim para a dor
Nunca mais fé
Não há ninguém que sinta
O desperdício e o arrependimento
Nunca mais o mesmo
Porque você ficou preso no tempo
Na selva, nas aldeias
No campo, nas cidades
E à beira do abismo
Em nenhum lugar é seguro mais
Exceto dentro de casa
Ainda assim um inimigo
E ele segue o rastro
Você só quer fazer uma coisa
Caminhar por todos os cômodos
Quebrar toda conexão
Cortar todos os fios
Nunca mais dormir
A guerra acabou e mesmo assim
Nunca mais paz
A distância era grande demais
E você tentou
Nunca mais estar sozinho
Você criou seu mundo então
Na selva, nas aldeias
No campo, nas cidades
E à beira do abismo