De weg
Kan nauwelijks wat zien, door de waas voor m'n ogen
Lijkt alles gelogen, al 't mooie lijkt dood
'k heb zelfs de kracht niet, om op te geven
Al wil ik 't niet, het leven gaat door
We leefden ons leven om samen te sterven
De bergen beklommen, en de dalen gedeeld
In t diepst van de nacht, zelfs de zon laten schijnen
Niets wat niet kon, en niets was teveel
We wilden geloven in t eeuwige leven
ons samen verscholen, en wanhopig getroost
We hebben de waarheid, zo diep als 't kon begraven
Ik was met 'n engel, zolang het mocht
Waar jij verscheen, scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet, maar elke dag omarmd
En altijd vrolijk, hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed, t leven is niet fair
De dans gedanst op 'n zilveren tapijt
Met jou dicht bij mij, de verloren tijd beweend
Doelloos verzonken, en dronken
en niets dat niet mocht, met 2 door de tijd
de tijd heen, midzomernacht droom
Waar jij verscheen, scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet, maar elke dag omarmd
En altijd vrolijk, hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed, 't leven is niet fair
Jouw stralende lach en je mooie gedichten
Jouw tedere woorden, je onverwoestbaar krachtige wil
Je hebt je noodlot steeds het hoofd gebogen
Tot het eind geloofd in...jouw idee van geluk
jouw idee van geluk, ik ga niet weg
ik heb nog wat tijd gekregen
't zal altijd maar doorgaan tot aan het eind
ik heb je voor altijd m'n hart gegeven
ik draag je bij me, tot het licht straks dooft
ik draag je bij me, tot het licht straks dooft
O Caminho
Mal consigo ver, por causa da névoa diante dos meus olhos
Parece que tudo é mentira, toda a beleza parece morta
Nem tenho força, pra desistir
Mesmo que eu não queira, a vida continua
Vivemos nossa vida pra juntos morrer
Subimos montanhas, e compartilhamos os vales
No fundo da noite, até deixamos o sol brilhar
Nada que não pudesse, e nada era demais
Queríamos acreditar na vida eterna
Nos escondemos juntos, e desesperadamente confortados
Enterramos a verdade, o mais fundo que conseguimos
Estive com um anjo, enquanto foi permitido
Onde você apareceu, o sol brilhava junto com você
Sem tempo pra tristeza, mas a cada dia abraçados
E sempre felizes, como você conseguia isso
Com coragem infinita, a vida não é justa
Dançamos sobre um tapete prateado
Com você perto de mim, lamentando o tempo perdido
Perdidos sem rumo, e bêbados
E nada que não era permitido, nós dois pelo tempo
O tempo passando, sonho de noite de verão
Onde você apareceu, o sol brilhava junto com você
Sem tempo pra tristeza, mas a cada dia abraçados
E sempre felizes, como você conseguia isso
Com coragem infinita, a vida não é justa
Seu sorriso radiante e seus lindos poemas
Suas palavras ternas, sua vontade indestrutível
Você sempre se curvou ao seu destino
Até o fim acreditou em... sua ideia de felicidade
sua ideia de felicidade, eu não vou embora
ainda tenho um tempo
isso sempre vai continuar até o fim
eu te dei meu coração pra sempre
eu te carrego comigo, até a luz se apagar
eu te carrego comigo, até a luz se apagar