Sprookje
Ik zou met je willen dansen
op een heel sjiek galabal.
Met prinsen en prinsessen
uit het land van overal.
Jij ziet er uit als een koningin
in een creatie vol met goud.
En ik ik draag het pak
waarin mijn vader is getrouwd.
En ik stel me dat zo voor
we dansen uren aan een stuk.
En alle sjieke gasten
staan stil bij ons geluk.
Het is muisstil in de zaal.
Je hoort alleen maar de muziek
sssst luister. Ze spelen ons lievelingslied.
Lalalala.....
Zo vliegd de avond om
de band speelt nu heel zacht.
Ik hou je heel goed vast
want het is bijna middernacht.
Wie kent er niet dat sprookje
van dat meisje dat verdween.
Toen de klok twaalf keer sloeg.
De prins bleef achter heel alleen.
Ik moet er niet aan denken
dat jij hetzelfde zou doen.
En mij hier zou achterlaten
met alleen een glazen schoen.
Je voeld dat ik nerveus word
maar heel lief stel jij me gerust.
Je wijst naar de klok en ik zie
't Is half één als jij me kust.
Conto de Fadas
Eu queria dançar com você
num baile bem chique.
Com príncipes e princesas
de todos os lugares.
Você parece uma rainha
num vestido cheio de ouro.
E eu tô de terno
como o que meu pai usou no casamento.
E eu imagino assim
nós dançando por horas a fio.
E todos os convidados chiques
param pra ver nossa felicidade.
Está tudo em silêncio na sala.
Só se ouve a música
sssst escuta. Eles tocam nossa canção favorita.
Lalalala.....
Assim a noite voa
a banda toca bem baixinho.
Eu te seguro bem firme
porque já tá quase meia-noite.
Quem não conhece aquele conto
da menina que desapareceu.
Quando o relógio bateu doze vezes.
O príncipe ficou lá, bem sozinho.
Não quero nem pensar
que você faria o mesmo.
E me deixaria aqui
com apenas um sapato de cristal.
Você sente que eu fico nervoso
mas você me acalma com carinho.
Você aponta pro relógio e eu vejo
é meia-noite e meia quando você me beija.