395px

Meu Antigo Pátio da Escola

Guus Meeuwis

Oude Schoolplein

Mijn oude schoolplein
ik heb er laatst gestaan
ik moest in de buurt zijn
en kon het niet weerstaan
kinderen speelden diefje met verlos
en al die oude beelden
kwamen zomaar bij me los
ons kleine pleintje
een voetbalstadion
hier kreeg ik van een meisje
mijn eerste sigaret en toen mijn eerste zoen

En de lucht was altijd blauw
en we dachten niet aan morgen
daarvoor waren wij nog veel te klein
en het gras was altijd groen
en we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
toen komt nooit meer terug

Mijn oude schoolplein
ligt er verlaten bij
nu de kinderen naar huis zijn
is het eventjes van mij
ik zie de meester
hij staat aan het open raam
hij heeft mijn generatie
zien komen en zien gaan
hij pakt mijn hand
zegt jongen dat doet me deugd
ik ben ineens beland in een foto
in een foto van mijn jeugd

En de lucht was altijd blauw
en we dachten niet aan morgen
daarvoor waren wij nog veel te klein
en het gras was altijd groen
en we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
toen komt nooit meer terug

We wisten het zeker
we raken elkaar nooit kwijt
maar waar zijn ze gebleven
al die vriendjes uit die tijd
daar in de bosjes
bewaarden wij de schat
de allermooiste knikkers
en een Playboy bij de sigarenzaak gejat

En de lucht was altijd blauw
en we dachten niet aan morgen
daarvoor waren wij nog veel te klein
en het gras was altijd groen
en we hadden nog geen zorgen
want de wereld die begon achter ons plein
lijkt het maar of gaat alles zo vlug
toen komt nooit meer terug

Meu Antigo Pátio da Escola

Meu antigo pátio da escola
recentemente estive lá
precisava estar por perto
não consegui resistir
as crianças brincavam de pega-pega
e todas aquelas lembranças
vieram à tona de repente
nossa pequena praça
e um estádio de futebol
aqui ganhei de uma menina
meu primeiro cigarro e depois meu primeiro beijo

E o céu sempre foi azul
e não pensávamos no amanhã
éramos ainda muito pequenos
e a grama sempre era verde
e não tínhamos preocupações
pois o mundo começava atrás do nosso pátio
parece que tudo passa tão rápido
nunca mais volta

Meu antigo pátio da escola
está abandonado agora
agora que as crianças foram pra casa
é um pouquinho só meu
vejo o professor
ele está na janela aberta
ele viu minha geração
chegar e partir
ele pega minha mão
e diz garoto, isso me faz bem
de repente estou em uma foto
dentro de uma foto da minha juventude

E o céu sempre foi azul
e não pensávamos no amanhã
éramos ainda muito pequenos
e a grama sempre era verde
e não tínhamos preocupações
pois o mundo começava atrás do nosso pátio
parece que tudo passa tão rápido
nunca mais volta

Nós tínhamos certeza
nunca nos perderíamos
mas onde estão eles agora
todos os amigos daquela época
ali nos arbustos
guardávamos o tesouro
as mais lindas bolinhas
e uma Playboy roubada na tabacaria

E o céu sempre foi azul
e não pensávamos no amanhã
éramos ainda muito pequenos
e a grama sempre era verde
e não tínhamos preocupações
pois o mundo começava atrás do nosso pátio
parece que tudo passa tão rápido
nunca mais volta

Composição: