Brabant
Een muts op m'n hoofd, m'n kraag staat omhoog
Het is hier ijskoud, maar gelukkig wel droog
De dagen zijn kort hier, de nacht begint vroeg
De mensen zijn stug en er is maar één kroeg
Als ik naar m'n hotel loop na een donkere dag
Dan voel ik m'n huissleutel diep in m'n zak
En ik loop hier alleen, in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
Ik mis hier de warmte van een dorpscafé
De aanspraak van mensen met een zachte G
Ik mis zelfs het zeiken op alles om niets
Was men maar op Brabant zo trots als een Fries
In het zuiden vol zon woon ik samen met jou
Het is daarom dat ik zo van Brabanders hou
Ik loop hier alleen in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
De Peel en de Kempen en de Meierij
Maar het mooiste aan Brabant ben jij, dat ben jij
En ik loop hier alleen in een te stille stad
Ik heb eigenlijk nooit last van heimwee gehad
Maar de mensen, ze slapen, de wereld gaat dicht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
En dan denk ik aan Brabant, want daar brandt nog licht
Brabante
Um chapéu na cabeça, a gola da minha camisa levantada
Está um frio de rachar aqui, mas felizmente está seco
Os dias são curtos aqui, a noite começa cedo
O povo é chato e só há um bar
Enquanto volto para o meu hotel após um dia escuro
Sem querer sinto a chave de minha casa bem no fundo do meu bolso
E eu caminho aqui sozinho, numa cidade quieta
Não sou de sentir saudades por estar longe de casa
Mas as pessoas dormem, o mundo se fecha
E então penso em Brabante, porque ainda há uma luzes acesas por lá
Sinto falta do aconchego de um café de aldeia
O sotaque das pessoas com um G suave
Sinto até falta das reclamações de tudo ou de nada
Se ao menos o povo de Brabante fosse tão ufano quanto os frísios!
No sul ensolarado, vivo contigo
É por isso que eu amo tanto dos brabantinos
Eu caminho aqui sozinho, numa cidade quieta
Não sou de sentir saudades por estar longe de casa
Mas as pessoas dormem, o mundo se fecha
E então penso em Brabante, porque ainda há luzes acesas por lá
O Peel, o Kempen e o Meierij
Mas a coisa mais linda de Brabante é você, isso mesmo, você
E eu caminho aqui sozinho, numa cidade quieta
Não sou de sentir saudades por estar longe de casa
Mas as pessoas dormem, o mundo se fecha
E então penso em Brabante, porque ainda há luzes acesas por lá
E então penso em Brabante, porque ainda há luzes acesas por lá
E então penso em Brabante, porque ainda há luzes acesas por lá
Composição: Guus Meeuwis / Jan Willem Rozenboom