395px

Anna Já Não Mora Aqui

Halina Frąckowiak

Anna Już Nie Mieszka Tu

Krajobraz łasi się jak pies -
To wieczór po nielekkim dniu,
Autobus stanął,
Możesz wysiąść, wejść,
Lecz anna już nie mieszka tu,
Lecz anna już nie mieszka tu.

Za rzekę, w cień starych drzew
Pobiegła kiedyś środkiem dnia -
Muzykę wzięła z sobą, jakiś wiersz,
Drobiazgów parę, parę zdjęć,
Sukienkę lekką tak jak mgła.
Czy teraz jej łatwiej żyć,
Czy nie tnie w twarz poranny chłód,
Pomiędzy nami, odkąd nie ma jej,
Zwykłego ciepła mniej i mniej,
I gorzki bywa nawet miód.
I gorzki bywa nawet miód.

Kochała kruche trawy źdźbło,
Wierzyła w dźwięk trącanych strun,
Nic więcej o niej
Ci nie powiem, bo-
Bo anna już nie mieszka tu,
Bo anna już nie mieszka tu.

Za rzekę, w cień starych drzew...

Anna Já Não Mora Aqui

Cenário é como um cachorro -
É a noite depois de um dia pesado,
O ônibus parou,
Você pode descer, entrar,
Mas a Anna já não mora aqui,
Mas a Anna já não mora aqui.

Do outro lado do rio, na sombra de árvores antigas
Ela correu um dia -
Levou consigo um músico, algum poema,
Algumas coisinhas, algumas fotos,
Um vestido leve como a névoa.
Agora é mais fácil pra ela viver,
Ou não corta o frio da manhã em seu rosto,
Entre nós, desde que ela se foi,
Falta cada vez mais do calor comum,
E até o mel fica amargo.
E até o mel fica amargo.

Ela amava as gramas frágeis,
Acreditava no som das cordas vibrando,
Nada mais sobre ela
Eu vou te dizer, porque -
Porque a Anna já não mora aqui,
Porque a Anna já não mora aqui.

Do outro lado do rio, na sombra de árvores antigas...