Agressão

Kijk, je moet dingen nooit opkroppen.

Da's het stomste wat je kunt doen he.

Kijk, je gevoel he, je gevoel heeft ruimte nodig.

Je gevoel moet je uiten want als je je gevoel niet uit he, dan blijft het hier zitten zo en op een slechte dag dan spat 't eruit en dan kunnen de gekste dingen gebeuren.

Dus nooit doen, nooit opkroppen.

Agressie bijvoorbeeld, nooit opkroppen.

Ik heb zelf nou eh, vrij veel ehh agressie.

En dat komt bij mij altijd naar boven als dingen mij irriteren.

En dat kan van alles zijn he, 'n geluidje, 'n kleurtje, ouwe mensen, kinderen.

En vroeger jongen, ik kropte 't maar op.

Ik kropte alles maar op en ik werd godverdomme chagerijnig d'r van man.

En toen dacht ik ho!

't moet niet ten koste gaan van mij he.

En toen heb ik geleerd om die agressie om te zetten in daden.

Ooh, en dat bevalt mij zo goed he.

En ik moet zeggen, zeker in het begin, mijn omgeving reageerde vrij ehh, ja, paniekerig he.

Ja, die hadden allemaal zoiets van, dat kan je toch niet maken.

Kijk toch eens wat je doet.

Maar ja, da's angst he, da's angst.

En daar moe je nooit naar luisteren.

Angst is een slechte raadgever en ik voelde dat zij bang voor me zijn, maar ja, ik ben relaxed.

En dan denk ik, wat is belangrijker.

Maar door dat ik nu die overtollige spanning kwijt ben, ben ik over veel dingen ook veel helderder gaan denken.

En belangrijke dingen, wezenlijke, essentiele dingen.

Autoriteitsverhoudingen.

Da's belangrijk.

Autoriteit van de baas over de knecht, van de man over de vrouw, maar ook autoriteitsverhoudingen tussen de verschillende rassen.

Kijk, het ene ras is bijvoorbeeld heel goed in leidinggeven, terwijl het andere ras weer veel beter is met hardlopen en ritmes.

En als iedereen zich daar gewoon aan houdt is er niks aan de hand.

Da's de natuur en je bent niet sterker dan de natuur.

En ik zeg heel eerlijk, ik houd me daaraan, ja, ik houd me daaraan.

Ik zal geen wc's gaan schoonmaken, dat gaat niet, dat zit niet in mijn roots.

Da's belangrijk, je roots.

Ja, ja, god, ja god nee.

Het is vreselijk belangrijk natuurlijk he, je roots ja, in het nederlands zeggen we je wortels.

Je wortels, vreselijk belangrijk, waar je vandaan komt he.

Waar je je veilig voelt, waar je het gevoel hebt, hier zijn de mensen zoals ik.

Jouw plek voor jouw mensen, waar je dat heerlijke geborgen veilige warme gevoel.

En als ik hier vanavond zo eens om me heen kijk zo.

Misschien een paar uitzonderingen.

Maar dan denk ik mensen, wij horen bij mekaar, wij zijn een groep.

Da's ons land he, ons land ja.

En wij zijn trotse batavieren.

En 't is ons land, want heel lang geleden zijn de batavieren hier gekomen en toen zeiden ze:

"ehh, dit is ehh van ons"

Dus ja.

En we moeten ons land terug veroveren, want ze komen van alle kanten.

En wat wij moeten doen, wij moeten ons als groep sterk maken en dan moeten we al die andere groepen, de vijand zeg maar, die moeten we bij mekaar drijven.

Mannen, vrouwen, kinderen, bij mekaar en dan.. en dan...

Kapot, kapot, kapot!

En dan wordt het weer gezellig.

En nu klinkt dit alsof dit allemaal lang gaat duren en dat dit veel organisatie vergt en veel tijd gaar kosten, maar dat is 't niet.

Niet als wij samen komen. niet als wij de handen ineen slaan en schoon schip durven maken.

En ik weet dat 't kan, want als ik de kranten lees, dan lees ik daar over andere landen waar kleine groepjes tegen mekaar vechten en mekaar kapot maken voor hun ding.

Voor hun kleine, kleine, kleine, kleine ding en dan denk ik mensen: als dat daar kan?

Olha, você nunca deve guardar as coisas pra si.

Isso é a maior besteira que você pode fazer, né?

Olha, seus sentimentos, eles precisam de espaço.

Você precisa expressar o que sente, porque se não, fica tudo aqui dentro e em um dia ruim, explode e coisas malucas podem acontecer.

Então nunca faça isso, nunca guarde pra si.

Agressão, por exemplo, nunca guarde.

Eu mesmo, ah, tenho bastante agressão.

E isso sempre aparece quando algo me irrita.

E pode ser qualquer coisa, né, um barulho, uma cor, pessoas idosas, crianças.

E antigamente, cara, eu guardava tudo.

Eu guardava tudo e ficava puto da vida, mano.

E então pensei, opa!

Isso não pode me prejudicar, né?

E aí aprendi a transformar essa agressão em ações.

Oh, e isso me faz tão bem, né.

E eu tenho que dizer, especialmente no começo, meu entorno reagiu bem, ah, sim, em pânico, né.

Sim, todo mundo achava que isso não era certo.

Olha o que você tá fazendo.

Mas é medo, né, é medo.

E você nunca deve ouvir isso.

Medo é um péssimo conselheiro e eu sentia que eles tinham medo de mim, mas eu tô tranquilo.

E então penso, o que é mais importante.

Mas agora que me livrei dessa tensão excessiva, estou pensando de forma muito mais clara sobre muitas coisas.

E coisas importantes, essenciais, fundamentais.

Relações de autoridade.

Isso é importante.

A autoridade do chefe sobre o empregado, do homem sobre a mulher, mas também relações de autoridade entre diferentes raças.

Olha, uma raça, por exemplo, é muito boa em liderar, enquanto a outra é muito melhor em correr e em ritmos.

E se todo mundo simplesmente respeitar isso, não tem problema nenhum.

Isso é a natureza e você não é mais forte que a natureza.

E eu digo bem honestamente, eu respeito isso, sim, eu respeito.

Eu não vou limpar banheiros, isso não é pra mim, não tá nas minhas raízes.

Isso é importante, suas raízes.

Sim, sim, caramba, sim, caramba, não.

É extremamente importante, claro, suas raízes, sim, em português a gente diz suas origens.

Suas origens, extremamente importantes, de onde você vem, né.

Onde você se sente seguro, onde você sente que aqui estão as pessoas como você.

Seu lugar para seu povo, onde você sente aquele calor aconchegante e seguro.

E se eu olhar ao meu redor esta noite.

Talvez algumas exceções.

Mas então eu penso, gente, nós pertencemos uns aos outros, somos um grupo.

Esse é nosso país, né, nosso país, sim.

E nós somos orgulhosos batávios.

E é nosso país, porque há muito tempo os batávios chegaram aqui e disseram:

"Eh, isso é ehh nosso."

Então sim.

E precisamos reconquistar nosso país, porque eles vêm de todos os lados.

E o que precisamos fazer, precisamos nos fortalecer como grupo e então precisamos reunir todos os outros grupos, os inimigos, digamos, e juntá-los.

Homens, mulheres, crianças, todos juntos e então... e então...

Destruir, destruir, destruir!

E então tudo ficará divertido de novo.

E agora isso soa como se tudo isso fosse demorar muito e que isso exigiria muita organização e tempo, mas não é assim.

Não se nós nos unirmos. Não se nós juntarmos as mãos e tivermos coragem de fazer uma limpeza.

E eu sei que isso é possível, porque quando leio os jornais, vejo sobre outros países onde pequenos grupos lutam entre si e se destroem por suas coisas.

Por suas pequenas, pequenas, pequenas, pequenas coisas e então eu penso, gente: se isso pode acontecer lá?