Krabben naar het hart
Hij is helemaal alleen.
En hij zit in een cel van twee bij één zonder licht en zonder ramen.
En hij is het leven beu en hij wil niks liever dan zichzelf van het leven beroven maar de middelen hiertoe ontbreken hem. Wanhopig probeert 'ie om langzaam naar z'n hart toe te krabben. Maar als z'n bewakers het merken stormen ze z'n cel binnen en ze rukken hem al z'n vingernagels d'r uit.
Met het bloed op z'n handen kan 'ie nog net twee borsten op de muur tekenen. En hij zakt tegen de grond en probeert zichzelf wanhopig met dit beeld te bevredigen.
Maar vlak voordat 'ie klaarkomt springt 'ie wakker en was het allemaal maar een droom. In werkelijkheid zit 'ie nog steeds in z'n cel van één bij één met z'n afgehakte handen en gonst dat ene lied door z'n hoofd:
Powder your face with sunshine
I put on a great big smile
Make up your eyes with laughter
Folks will be laughing with you in a little while
Whistle a tune of gladness
Blue never was in style
The future's brighter when hearts are lighter
So, smile, smile, smile
Raspando o Coração
Ele está completamente sozinho.
E ele está em uma cela de dois por um, sem luz e sem janelas.
E ele está cansado da vida e não quer nada mais do que se livrar dela, mas não tem como fazer isso. Desesperado, ele tenta lentamente raspar seu coração. Mas quando os guardas percebem, eles invadem sua cela e arrancam todas as suas unhas.
Com o sangue nas mãos, ele consegue desenhar dois seios na parede. E ele desaba no chão, tentando desesperadamente se satisfazer com essa imagem.
Mas bem antes de chegar ao clímax, ele acorda e tudo não passou de um sonho. Na verdade, ele ainda está na sua cela de um por um, com as mãos decepadas, e aquela música ecoa na sua cabeça:
Pó na sua cara com raios de sol
Eu coloco um grande sorriso
Maquiagem nos seus olhos com risadas
A galera vai rir com você em um tempinho
Assobie uma melodia de alegria
Azul nunca foi moda
O futuro é mais brilhante quando os corações estão leves
Então, sorria, sorria, sorria