Kostuchna

A Morte Negra

Kostuchna

E já estou correndo pra você,I już do Ciebie biegnę,
Quanto mais eu respiro, mais eu sinto.Ile w płucach mam sił.
Embora eu olhe pra frenteChociaż patrzę przed siebie
E não veja nada.I nie widzę nic.
Embora acima de mim a noite densa e quenteChociaż nade mną tłusta, parna noc
Eu forço mais os olhos e estico o passo.Mocniej wytężam oczy i wydłużam krok.

E já estou rezando pras estrelas que caemI już się modlę do spadających gwiazd
Porque sinto falta do calor dos teus lábios abertos.Bo mi brakuje ciepła Twych rozchylonych warg.
E só não sei se vou ter força,I tylko nie wiem czy mi starczy sił,
Porque meu coração é de vidro e a qualquer momento,Bo serce mam ze szkła i jak nic w każdej z chwil,
Pode se transformar em pó.Może zmienić się w pył.

E só mais um atalho pelo bosque queimadoI jeszcze tylko skrótem przez spalony las
Por entre os cabelos desgrenhados e o lago envenenado.Przez rozczochrane łąki i zatruty staw.
Com a mão eu afasto a escuridão, com os olhos eu rasgo a sombraRęką rozganiam ciemność, oczami pruję mrok
Mal toco o chão, mal sinto o que sou.Ledwo dotykam ziemi, ledwo co czuję ją

E já estou rezando pras estrelas que caemI już się modlę do spadających gwiazd
Porque sinto falta do calor dos teus lábios abertos.Bo mi brakuje ciepła Twych rozchylonych warg.
E só não sei se vou ter força,I tylko nie wiem czy mi starczy sił,
Porque meu coração é de vidro e a qualquer momento,Bo serce mam ze szkła i jak nic w każdej z chwil,
Pode se transformar em pó.Może zmienić się w pył.

E só não sei se vou ter força,I tylko nie wiem czy mi starczy sił,
Porque meu coração é de vidro e a qualquer momentoBo serce mam ze szkła i jak nic
Pode se transformar em pó.W każdej z chwil może zmienić się w pył.

E só não sei se vou ter força,I tylko nie wiem czy mi starczy sił,
Porque meu coração é de vidro...Bo serce mam ze szkła...
E a Morte Negra me bloqueia o caminho,A kostucha czarnucha zagradza drogę mi,
A Morte Negra me bloqueia o caminho.Kostucha czarnucha zagradza drogę mi