Suna Gelin
Suna gelindir kızın adı, cemali de yavuklusu
Bir akşam tütün zamanı kıymışlar kuytuda sözü
Cemali durmaz ağ çeker, sevda çeker, umut çeker
Kaçmak için İstanbul'a yürek değil, para ister
Gelir gelir çaydan gelir, suna gelin çaydan gelir
Beyazları giymiş üstüne, suna gelin çaydan gelir
Deli poyraz eser durur, dalgalar koynunda vurur
Gün akşama yıkılırken suna gelin zor avunur
Takalar döner birer birer, suna gelin ufuk gözler
Ördüğü al atkısından cemalini hemen seçer
Karadeniz karadeniz dalgan engin, dibinde pis
Bir yazgı ki yazıldı oy, adın gibi kara, sessiz
Kasımdı ay, günlerden salı, deniz fırtına borandı
Suna gelinin içini bir garip sıkıntı sardı
Takalar döndü cekeğe, suna koştu yarim nerde
Ördüğü o al atkısını oy kefen olmuş cemaline
Noiva Suna
O nome da moça é Suna, a noiva de Cemal
Uma noite, enquanto fumava, sussurravam no canto
Cemal não para, ele puxa, amor puxa, esperança puxa
Para fugir de Istambul, não é coração, é grana que pede
Vem, vem, vem do chá, Suna, vem do chá
Vestida de branco, Suna, vem do chá
O vento forte sopra e para, as ondas batem em seu colo
Enquanto o dia se despede, Suna se distrai com dificuldade
Os barcos giram um a um, Suna observa o horizonte
Pela echarpe vermelha que ela usa, logo reconhece Cemal
Mar Negro, Mar Negro, onda profunda, fundo sujo
Um destino que foi escrito, oh, tão escuro quanto seu nome, silencioso
Na lua de novembro, numa terça-feira, o mar se agita
O coração de Suna está apertado por uma estranha angústia
Os barcos giraram, onde está meu amor, Suna?
Aquela echarpe vermelha que ela usava, oh, virou um lençol para seu corpo.