Terug Bij Af
Voor de oorlog is oma met opa getrouwd
Ze heeft achtmaal negen maanden met een kind rondgesjouwd
Ze heeft de kinderwagen vijftien jaar vooruitgedouwd
En nu is ze oud, heel oud
Ze heeft haar levenlang van oude kleren nieuwe genaaid
En door haar man verdiende dubbeltjes driemaal omgedraaid
Ze heeft haar kinderen opgevoed en uitgezwaaid
En nu heeft de wind
Nu heeft de wind
Nu heeft de wind van tachtig herfsten haar grijsgewaaid
Ze kijkt de hele dag naar buiten door het raam
En reageert alleen nog op haar meisjesnaam
Als ze die hoort, begint ze weer te stralen
Want ze weet zeker dat haar moeder haar komt halen
Dan staat ze op en wil ze touwtje springen
Dan wil ze zonder jas naar buiten in de zon
Soms begint ze plotseling te zingen
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Na de oorlog kwam oma aan het graf te staan
Van haar man, haar lieve man die veel te vroeg was doodgegaan
De dag daarop het tweepersoonsbed en zijn kleren weggedaan
En doorgegaan, ze is doorgegaan
Ze heeft is roze en blauw stapels truitjes gebreid
En voor elk kleinkind opnieuw het logeerbed gespreid
Maar toen raakte ze de namen en gezichten kwijt
Ze is alles kwijt, alles kwijt
En nu is ze op de dood na voltooid verleden tijd
Ze kijkt de hele dag naar buiten door het raam
En reageert alleen nog op haar meisjesnaam
Als ze die hoort, begint ze weer te stralen
Want ze weet zeker dat haar moeder haar komt halen
Dan staat ze op en wil ze touwtje springen
En dan wil ze zonder jas naar buiten in de zon
En soms begint ze plotseling te zingen
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Dat er gedanst wordt op de brug van Avignon
Op de brug van Avignon
Wil ze dansen, wil ze dansen
Op de brug van Avignon
Terug bij af waar ze begon
De Volta ao Começo
Antes da guerra, vovó se casou com vovô
Ela carregou oito vezes um filho por nove meses
Empurrou o carrinho de bebê por quinze anos
E agora ela está velha, bem velha
Ela passou a vida toda costurando roupas velhas em novas
E com o que o marido ganhava, juntou moedas três vezes
Ela criou os filhos e os despediu
E agora o vento
Agora o vento
Agora o vento de oitenta outonos a deixou grisalha
Ela passa o dia todo olhando pela janela
E só responde ao seu nome de solteira
Quando ouve, ela volta a brilhar
Pois tem certeza que sua mãe vem buscá-la
Então ela se levanta e quer pular corda
E quer sair sem casaco para o sol
Às vezes, de repente, começa a cantar
Que estão dançando na ponte de Avignon
Depois da guerra, vovó foi até o túmulo
Do marido, seu querido que morreu muito cedo
No dia seguinte, tirou a cama de casal e suas roupas
E seguiu em frente, ela seguiu em frente
Ela tricô rosa e azul em pilhas de blusinhas
E para cada neto, arrumou a cama de hóspedes de novo
Mas então ela começou a esquecer os nomes e os rostos
Ela perdeu tudo, tudo
E agora, exceto pela morte, está tudo no passado
Ela passa o dia todo olhando pela janela
E só responde ao seu nome de solteira
Quando ouve, ela volta a brilhar
Pois tem certeza que sua mãe vem buscá-la
Então ela se levanta e quer pular corda
E então quer sair sem casaco para o sol
E às vezes, de repente, começa a cantar
Que estão dançando na ponte de Avignon
Que estão dançando na ponte de Avignon
Na ponte de Avignon
Ela quer dançar, ela quer dançar
Na ponte de Avignon
De volta ao começo, onde tudo começou