De Ikken Van 30 Jaar
Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
Ik heb inmiddels al een aardig reservoir
Als ik dan vraag: 'He, welke ik is eigenlijk waar?'
'Misschien ik wel...' zegt dan mijn ik van 30 jaar
Van al mijn ikken is hij de grootste twijfelaar
Mijn ik van 30 jaar is namelijk niet tevreden
En hij weet eigenlijk niet eens precies waarom
Heeft een baan en een vriendin
Maar het loopt niet naar zijn zin
Moet ie doorgaan zo of moet het roer eens om
Mijn ik van 30 jaar is teruggekomen
Van: 'Zeker weten, zwart en wit' en 'Ik heb gelijk!'
Hij nuanceert met zijn verstand
De waarheid tot een diamant
Die steeds van kleur verandert, als je anders kijkt
Hij geeft absoluut het voordeel van de twijfel
Maar soms krijgt-ie opeens zo'n heimwee naar
Dat geloof... in idealen, van zijn uitgesproken ik van 20 jaar
Kijk, daar kiest-ie nog een keertje voor de vrijheid
Maakt z'n verkering uit en zegt z'n baantje op (oooooooooooh)
Maar hij heeft zich vreselijk vergist joh
Hij veel te snel beslist
Hij kan geen kant met al die nieuwe vrijheid op
Kijk, daar wordt-ie wakker met een kater
De grote, vrije, ongebonden twijfelaar
Kwam z'n moeder maar, met een glaasje water
Ach was ie maar weer, maar weer, 9 jaar
Ach was ie maar weer veilig 9 jaar
Maar mijn ik van 30 jaar, wordt nooit geen 9 meer
Hij wordt al aangesproken met: meneer (prrrrrrrrrrr)
Os Eu's de 30 Anos
Às vezes eu chamo meus eu's pra se reunir
Já tenho um bom reservatório, é um tal de se acumular
Quando pergunto: 'Ei, qual eu é que tá aqui, afinal?'
'Talvez eu mesmo...' diz meu eu de 30 anos, afinal
De todos os meus eu's, ele é o maior indeciso
Meu eu de 30 anos não tá satisfeito, é um aviso
E ele nem sabe direito o porquê disso tudo
Tem um emprego e uma namorada
Mas não tá indo do jeito que ele queria
Deve continuar assim ou mudar a direção
Meu eu de 30 anos voltou pra casa
De: 'Com certeza, tudo é preto e branco' e 'Eu tô certo!'
Ele nuança com a razão
A verdade vira um diamante
Que muda de cor, dependendo do olhar
Ele dá o benefício da dúvida, é um fato
Mas às vezes bate uma saudade danada de
Aquela fé... nos ideais, do eu de 20 anos que ele tinha
Olha, ali ele escolhe mais uma vez a liberdade
Termina o namoro e pede demissão (oooooooooooh)
Mas ele se enganou feio, viu?
Decidiu tudo muito rápido
Ele não sabe pra onde ir com toda essa nova liberdade
Olha, ele acorda com uma ressaca
O grande, livre, indeciso viajante
Ah, se a mãe dele aparecesse, com um copo d'água
Ah, se ele pudesse voltar, voltar a ter 9 anos
Ah, se ele pudesse estar seguro, ter 9 anos de novo
Mas meu eu de 30 anos nunca vai ter 9 de novo
Ele já tá sendo chamado de: senhor (prrrrrrrrrrr)