De Laatste Trein
Op 't laatste station
wacht een zwarte wagon
door het stof bijna vaal
op een laatste signaal
het perron is er kil
veel te groot en te stil
slechts de stem van de nacht
klinkt er toonloos en zacht
soms een stoomtrein die tuft
wars van alle vernuft
dat de tijd overleeft
maar geen toekomst meer heeft
naar de eeuwigheid raast
er een sneltrein met haast
voor wie later wil zijn
wacht de goederentrein
eens heb ik hier gestaan
maar mijn trein kwam nooit aan
zoiets komt wel eens voor
door een glimlach... ontspoort
O Último Trem
Na última estação
espera um vagão escuro
coberto de poeira, quase desbotado
por um último sinal
o platô é gelado
muito grande e muito quieto
só a voz da noite
soa sem tom e suave
às vezes um trem a vapor que apita
longe de toda a engenhosidade
que sobrevive ao tempo
mas não tem mais futuro
rumando para a eternidade
um trem expresso apressado
para quem quer chegar depois
espera o trem de carga
uma vez eu estive aqui
mas meu trem nunca chegou
coisas assim acontecem
por um sorriso... descarrila