Jumalat jalassa
Joskus muinoin äidit neuvoi
Pienen pieniä tyttäriään:
"Pidä Jumala mielessä
Ja housut jalassa,
Kun menet hauskaa pitämään."
Tyttöhän piti,
Mutta hauskaa vaan.
Kohta paksuna paukkui hän vatsallaan.
Minen mokaa, juhlin tänään,
Menen diskoon elämään.
Mullon jumalat jalassa
Ja housut mielessä,
Mikä voisi olla pielessä?
Mullon jumalat jalassa
Ja housut mielessä,
Sinisen enkelin makua kielessä.
Kiiltoa silmiin, kiiltoa huuliin,
Kiiltoa niskaan ja rinnuksiin.
Sormus taskuun, juomaa päähän,
Arjen ankeus unohduksiin.
Tahdon näyttelyeläimen,
Painan hymynappia.
Uljas uros syöksyyn käy,
Mutta: "Sorry, mä en puhu lappia."
Spotti leikkaa pimeyttä,
Iskee koviin kasvoihin.
Haasteen heitin, tyydy en
Liimoihin enkä rasvoihin.
Kaikuu kuumana kutsuhuuto,
Joudun adoniksen lumoihin.
Tartun käteen tuliseen,
Synteettiseen rakkauteen.
Deus na Calça
Às vezes, lá atrás, as mães diziam
Para suas filhas pequenininhas:
"Tenha Deus na cabeça
E as calças vestidas,
Quando for se divertir."
A menina seguiu,
Mas só se divertiu.
Logo, com a barriga grande, ela estourou.
"Não vou errar, hoje eu vou festejar,
Vou pra balada viver.
Eu tenho deuses nas calças
E as calças na cabeça,
O que pode estar errado?
Eu tenho deuses nas calças
E as calças na cabeça,
O gosto do anjo azul na língua.
Brilho nos olhos, brilho nos lábios,
Brilho no pescoço e no peito.
Anel no bolso, bebida na cabeça,
O tédio do dia a dia esquecido.
Quero ser uma fera de exposição,
Aperto o botão do sorriso.
Um macho valente se lança,
Mas: "Desculpa, eu não falo lapão."
O holofote corta a escuridão,
Ataca os rostos com força.
Desafiei, não me contento
Com grude ou gordura.
Ecoa quente o chamado,
Caio no encanto do adônis.
Agarro a mão ardente,
Um amor sintético.