Hutsa Ta Argia
Zenbat urte eman ditut
Itzal artean ibiltzen
Beldurrak nire izenak ahoskatzen
Bihotzak huts eginen zidan beldur
Orain, isiltasuna dator
Eta barruan galdera bat pizten da
Zer geratzen da minaren atzetik?
Nor naiz ni orain?
Eta batzuetan, hustasunak heltzen nau
Eta ni ere uzten naiz eramaten
Baina ez da erorketa
Trantsizio bat baizik
Ez naiz itzuliko atzera
Ezta beldurrak hori xuxurlatzen didanean ere
Bidean nago oraindik
Zubiaren erdian
Hutsa dator, baina ez naiz desegiten
Argiari tokia egiten ari natzaio
Nire barruan dantzan jarraitzen du
Bizitzaren suak
Batzuetan goibeltasuna dator
Egunak argiak badira ere
Nekatuegi nago
Bizitzak eskatzen didanaz
Hutsunea sentitzerakoan
Nire barne alarma pizten da
Kontuz, jausi zaitezke berriro!
Monstruo zaharrek ez didate bakea ematen
Ez dut gehiago infernura itzuli nahi
Baina ez naiz bertatik etorri alferrik
Nire ahotsak badaki orain
Zer den ez egotea
Eta zer den berriro jaikitzea
Ez naiz itzuliko atzera
Ni naiz bidean jarraitzen duena
Hutsa ez da etsai bat
Egiten ari den espazioa da
Ni berriro sortzeko
Beldurrak dardarka badu ere
Nik ez dut amore emanen
Zubiaren erdian
Argira noa
Hutsaren Argia
Quantos anos passei
Andando na sombra
Os medos sussurram meu nome
Meu coração tinha medo de se abrir
Agora, o silêncio chega
E dentro de mim uma pergunta surge
O que resta depois da dor?
Quem sou eu agora?
E às vezes, o vazio me abraça
E eu também me deixo levar
Mas não é uma queda
É apenas uma transição
Não vou voltar atrás
Nem quando os medos sussurram isso pra mim
Ainda estou na estrada
No meio da ponte
O vazio vem, mas não vou me desmanchar
Estou fazendo espaço para a luz
Dentro de mim, a dança continua
As chamas da vida
Às vezes a tristeza aparece
Mesmo que os dias sejam claros
Estou cansado demais
Do que a vida exige de mim
Quando sinto o vazio
Meu alarme interno dispara
Cuidado, você pode cair de novo!
Os velhos monstros não me dão paz
Não quero voltar ao inferno
Mas não vim de lá à toa
Minha voz agora sabe
O que é não ser
E o que é se levantar de novo
Não vou voltar atrás
Eu sou quem continua na jornada
O vazio não é um inimigo
É o espaço que está se criando
Para eu renascer
Mesmo que os medos tremam
Eu não vou desistir
No meio da ponte
Estou indo em direção à luz