Yak Düşle
Bi sigara yak düşle alıp götürdüğü yere yer den yere bırak öyle gitsin
Nefo söyle nefo söyle söyle söyle hayaller hiç bi zaman bitmesin
Çünkü seven hayal kurma dan asla ama asla yaşayamaz haklımıyım?
Acılarım barut düş sigaramın ateşi dokunsam bom
Hayallerimin patladığı gibi i̇mkansızım hayallerin göz önünde havada uçuşur
Ve sonra her gece her gece her gece sabah edersin yanlızlığın ilen
Sarılırsın hayallerine uyursun uyanırsın kalkarsın ve yine yok
Saat tutmaya başlarsın saatler ayları gösterir saatler yıllar olur
Ağlak olmaya başlarsın ben gibi göz yaşınla dertleşirsin göz yaşın
Sırdaşın göz yaşın dostun arkadaşın sırların hayatını dökersin
Gülerken ağlarsın aynalar da kendini i̇zleyerek kafayı yersin
Genceçik en güzel yıllarını neden yaktın dersin kendine ama boşa
Nefirim gidenlere elveda çekti herşeyin ailen olmakmış ögrendi
Hayatı küçük yaşta öğrendi sokaklar da yaşa dı hayatı öğrendi
Kaldırım yatağım yastığım taş dedi eskiler beni i̇yi bilirdi
şImdimi? Mahallesin de türk rap arabeskin sesi delisi delisi delisi
Sonhe
Acenda um cigarro, sonhe, leve-o para onde ele te leva, deixe-o cair no chão
Diga "nefo", diga "nefo", diga, diga, que os sonhos nunca acabem
Porque quem ama nunca pode deixar de sonhar, não é verdade?
Minhas dores são como a pólvora, o fogo do meu cigarro, se eu tocar, explode
Sou impossível como a explosão dos meus sonhos, eles voam no ar
E então toda noite, toda noite, toda noite, você acorda com a solidão
Você se abraça aos seus sonhos, dorme, acorda e eles ainda não estão lá
Você começa a contar as horas, os relógios mostram meses, os relógios se tornam anos
Você começa a chorar, conversa com suas lágrimas, suas lágrimas são confidentes
Suas lágrimas são suas amigas, suas lágrimas são suas companheiras, você despeja sua vida
Você ri enquanto chora, se perde olhando para si mesmo no espelho
Você se pergunta por que queimou seus anos mais jovens, mas é em vão
Seu ódio diz adeus aos que se foram, aprendeu que ser família era tudo
Aprendeu a vida desde cedo, viveu nas ruas, aprendeu a vida
A calçada era minha cama, a pedra era meu travesseiro, os mais velhos me conheciam bem
E agora? Você é o bairro, o louco, o amante do rap turco e do arabesco