הצריף הקטן (hatzrif hakatan)
התדעו את הצריף הרעוע
hatda'u et hatzrif haru'a
הניצב על החוף כה בודד
hanitzav al hachof ko bode
התדעו, חבריה, לספר, בגלל מה
hatda'u, chaveria, lesaper, biglal ma
כה עזוב ועצוב הוא עומד
ko azov ve'atzuv hu omed
זה שנים לא דרכה בו כף רגל
ze shanim lo dar'cha bo kaf regel
רק שחפים מתכנסים בסערה
rak shachafim mitkansim bas'arah
אך אומרים כי מזמן, בצריפון הקטן
ach omrim ki mizman, batzrifon hakatan
גר מלח ואיתו נערה
gar melach ve'ito na'arah
הם חיו בשמחה ובאושר
hem chayu b'simcha u'v'osher
הירח האיר את לילם
hayare'ach he'ir et leilam
והשמש זרח על ילדה ומלח
vehashemesh zarach al yaldah u'melach
עד אשר שוב קרא לו הים
ad asher shuv kara lo hayam
הוא אמר: העלי נר כל ערב
hu amar: ha'ali ner kol erev
והציבי אותו בחלון
vehatzivi oto b'chalom
והיה כי אחזור ואראה את האור
vehaya ki achzor ve'areh et ha'or
ואדע: את בצריף הקטן
ve'eda: et batzrif hakatan
הוא הפליג בספינה אל האופק
hu haflig b'sfina el ha'ofek
מחכה הנערה עד אין קץ
mechake han'arah ad ein kets
ובצריף הבודד, עת הערב יורד
uvatzrif haboded, et ha'erev yored
נר קטן בחלון מנצנץ
ner katan b'chalom menatznetz
כך עברו השנים בתוחלת
kach avru hashanim b'tochlet
עד בלילה גשום וסוער
ad balaila gashum u'sa'ar
נרדמה הילדה, והנר לידה
nirdama hayaldah, vehaner leyadah
והרוח כיבה את הנר
veharu'ach kiva et haner
בו בלילה ספינה מתקרבת
bo balaila sfina mitkarevet
ועליה ניצב המלח
ve'aleha nitzav hamelach
אך לשווא הוא משקיף
ach leshav hu mashkif
כי אין אור שם בצריף
ki ein or sham batzrif
הוא חזר אל הים והלך
hu chazar el hayam vehalach
יש אומרים: הוא מצא לו אחרת
yes omrim: hu matza lo acheret
יש אומרים: במצולות הוא טבע
yes omrim: b'mitzulot hu tava
הילדה על החוף עוד חיכתה ולבסוף
hayaldah al hachof od chik'tah u'levasof
דעכה כמו הנר שכבה
d'acha kmo haner shechava
ומאז ריק הצריף הרעוע
ume'az rik hatzrif haru'a
רק שחפים בו צורחים ביגון
rak shachafim bo tzorchim biyagon
אך בליל סערה, עת הרוח קרה
ach belail sa'arah, et haru'ach karah
אור של נר מהבהב בחלון
or shel ner mehabhev b'chalom
O Pequeno Barraco
Você conhece o barraco caindo aos pedaços
Que fica na praia tão sozinho
Você sabe, amigos, contar por que
Ele está tão abandonado e triste
Faz anos que ninguém pisou nele
Só gaivotas se reúnem na tempestade
Mas dizem que há muito, no pequeno barraco
Morava um marinheiro e uma garota
Eles viviam felizes e contentes
A lua iluminava suas noites
E o sol brilhava sobre a menina e o marinheiro
Até que o mar o chamou de novo
Ele disse: acenda uma vela toda noite
E coloque-a na janela
E quando eu voltar e ver a luz
Vou saber: você está no pequeno barraco
Ele navegou em um barco rumo ao horizonte
A garota espera até o fim
E no barraco solitário, quando a noite cai
Uma pequena vela brilha na janela
Assim passaram os anos na expectativa
Até que numa noite chuvosa e tempestuosa
A menina adormeceu, e a vela ao seu lado
E o vento apagou a vela
Naquela noite um barco se aproximava
E nele estava o marinheiro
Mas em vão ele olhava
Pois não havia luz no barraco
Ele voltou para o mar e se foi
Dizem que ele encontrou outra
Dizem que afundou nas profundezas
A menina na praia ainda esperava e, por fim
Desapareceu como a vela se apagou
E desde então o barraco caindo aos pedaços
Só tem gaivotas gritando de tristeza
Mas numa noite de tempestade, quando o vento é frio
Uma luz de vela pisca na janela