Lohikäärmeen Laulu
Olen matkustanut mustalla kamelilla läpi autiomaan
Narrit putoilevat tuoleiltaan saapuessani tavernaan
Minä olen ikuisempi kuin vuoristot ja maat
Olen nauttinut seurassa suuren hengen hulluruohoa
Ei ole niin suurta petoa etten sitä voi kaltata
On edessäni sininen lohikäärme piippua polttava
Taistelun verisessä hurmeessa
maailma ympäröivä unohtuu
Täältä ei selvitä voittajina
Vielä mies sekä peto kumpikin kaatuu
Hörppäsin krapulapäivänä pahimpaan janooni vihaisen meren
Ei lakkaa suonistani kierto pahan veren
En koskaan pysähtynyt miettimään mitä eilen tein
tai josko ihmishengen vein
Jumalten suuressa huoneessakaan
en riisunut lakkia päästäni
Astelin sisään likaisilla kengilläni
ja suuri henki minusta uuden miehen teki
A Canção do Dragão
Viajei em um camelo negro pelo deserto
As garotas caem das cadeiras ao chegar na taverna
Sou mais eterno que montanhas e terras
Desfrutei da companhia de um grande espírito doido
Não existe besta tão grande que eu não possa enfrentar
À minha frente, um dragão azul que solta fumaça
Na luta, em meio ao sangue e à fúria
o mundo ao redor se esquece
Aqui não saímos como vencedores
Ainda assim, tanto o homem quanto a besta caem
Bebi, no dia da ressaca, do mar furioso a pior sede
O fluxo do meu sangue não para, é o sangue ruim
Nunca parei pra pensar no que fiz ontem
ou se tirei uma vida humana
Nem mesmo na grande sala dos deuses
tirei o chapéu da cabeça
Entrei com meus sapatos sujos
e um grande espírito fez de mim um novo homem