Een Geldersch Lied
Ik ben uit Geldersch bloed;
Geen vleitoon klinkt mij zoet;
Mijn volksspraak, luttel rond,
Geeft nog de klank terug,
Uit onzer vaadren mond.
Bij de eiken, aan den top
Eens heuvels, wies ik op.
In heiden zonder baan,
Leerde ik ter jacht geschort,
Mijne eerste treden gaan.
Mijn arm is 't wild geducht:
Den reebok helpt geen vlugt,
Het zijn geen scherpe tand,
Als, in mijn dreigend roer,
Een snelle dood ontbrandt.
Ik smaa den lauwer niet,
Dien 't koor des Vredes biedt,
Maar schat een andren meer!
De krans, door 't zwaard verdiend,
Is ook een krans der Eer!
En gesp ik 't harnas aan,
Ik volg geen vreemde daân:
Op Rossems heldenspoor,
Zweeft mij, in stralend licht,
Het beeld der zege voor.
Ik ben uit Geldersch bloed!
Opregt is mijn gemoed;
Aan eenvoud heb ik lust:
Met pracht en weeld komt zorg;
Genoegzaamheid baart rust.
Uma Canção de Gelderland
Eu sou de sangue Gelderland;
Nenhum tom suave me soa bem;
Minha língua, um pouco ao redor,
Ainda ecoa a voz,
Dos nossos ancestrais.
Perto dos carvalhos, no topo
De colinas, eu cresci.
Em campos sem caminho,
Aprendi a caçar,
Meus primeiros passos vão.
Meu braço é o selvagem temido:
O veado não ajuda a fuga,
Não são dentes afiados,
Como, em meu controle ameaçador,
Uma morte rápida se acende.
Eu não desprezo a coroa,
Que o coro da Paz oferece,
Mas valorizo outra mais!
A coroa, conquistada pela espada,
É também uma coroa de Honra!
E ao colocar a armadura,
Não sigo estranhas danças:
No rastro do herói Rossem,
Flutua, em luz radiante,
A imagem da vitória para mim.
Eu sou de sangue Gelderland!
Meu coração é sincero;
Amo a simplicidade:
Com luxo e riqueza vem a preocupação;
A satisfação traz paz.
Composição: Joost Westdijk / Joris Van Brandenburg / Mark Bockting / Reamon Bloem / Rowan Middelwijk / Sebastiaan Van Eldik