Feestjes van de bank
Zijn vrouw lag in haar bed te wachten.
Haar man was naar het feestje van de bank.
Zij was heel diep in gedachten.
Zij rook alvast zijn kegel van de drank.
Ze wist hoe hij in één minuut zou slapen.
Hij zou niet merken dat zij naast hem lag
Hij zou nog één keer boeren, één keer gapen,
Want morgen was het weer vroeg dag.
Haar handen speelden langs haar lichaam,
ze lag daar in het grote bed zo naakt.
Haar handen streelden heel haar lichaam,
hij had haar al zolang niet meer aangeraakt.
Zij dacht aan toen, aan al die mooie tijden.
Wat was hij een aantrekkelijke man.
Ze dacht nu al weer zo lang aan scheiden,
maar nee, nee, nee, wat moest ze dan?
Zo'n scheiding zou ze nooit kunnen betalen.
Ze piekerde de hele lange nacht.
Ze kende van vriendinnen de verhalen.
Hij had haar volledig in haar macht.
Toch heeft ze de beslissing toen genomen
en is twee maanden later weggegaan,
heeft in de stad een karig onderkomen
en u begrijpt al waarvan ze moet bestaan.
Het feestje van de bank liep uit de hand.
Een collega stond weer stomdronken te bellen.
Hij zocht de telefoonnummers in zijn ochtendkrant
en hij zei:"Spreek ik met Huize Ellen"
Hij is die avond in haar bed gekropen
zonder fikse geeuw en zonder boer
"Werk jij hier?" vroeg-ie straalbezopen
en zei toen:"Vuile hoer..."
Festas do Banco
A mulher estava deitada na cama esperando.
O marido foi pra festa do banco.
Ela estava bem perdida em pensamentos.
Ela já sentia o cheiro da bebida.
Sabia como ele ia dormir em um minuto.
Ele não ia perceber que ela estava ao lado.
Ele ainda ia arrotar, ia bocejar,
Porque amanhã era dia de acordar cedo.
As mãos dela deslizavam pelo corpo,
elas estavam ali no grande leito, tão nua.
As mãos dela acariciavam seu corpo,
ele não a tocava há tanto tempo.
Ela pensava no passado, em todos aqueles momentos.
Como ele era um homem atraente.
Ela já estava há tanto tempo pensando em se separar,
mas não, não, não, o que ela faria então?
Uma separação ela nunca conseguiria bancar.
Passou a noite toda se preocupando.
Ela conhecia as histórias das amigas.
Ele tinha total controle sobre ela.
Ainda assim, ela tomou a decisão
e foi embora dois meses depois,
fugiu pra um lugar precário na cidade
e você já sabe do que ela precisa pra sobreviver.
A festa do banco saiu do controle.
Um colega estava lá, completamente bêbado, ligando.
Ele procurava os números na sua revista matinal
e disse: "Estou falando com a Casa Ellen?"
Ele se arrastou pra cama dela naquela noite
sem um bocejo forte e sem arrotos.
"Você trabalha aqui?" ele perguntou, completamente embriagado
e então disse: "Vadia imunda..."