Kontzak
Als ik in mijn kontzak voel ik heb het vaak genoeg verteld
Altijd hetzelfde liedje, altijd te weinig geld
Maar ja, alles went, alles was gewoon
Twee maanden macaroni en een afgesneden telefoon
De kroeg in om te zuipen, te zuipen op de pof
De meeste pils krijgen ach dat was dan weer een bof
De bakker 's nachts zien bakken, nachten gewandeld en gepraat
Het was nergens te vroeg voor en voor niets was het te laat
De zon 's morgens op zien staan, de ogen rood omrand
Toch samen aan de koffie, samen hand in hand
De discussie waren zinloos, niet slapen was verkeerd
Toch heb ik van de nachten praten en van jou heel veel geleerd
De wereld was een wanhoop van werkers en beton
Van iet wiet waait is eerlijk weg maar we hielden van de zon
Samen miljonair zijn door geluk en welgesteld
Altijd met die lege kontzak, altijd zonder geld
Maar we hebben het niet gered, je bleef niet wonen in mijn straat
Je hebt gekozen voor een toekomst, voor een regelmaat
Ik zag je vorige week door mijn straatje gaan
Met een iets te modieuze kleren aan
Misschien had je gelijk, we namen veel te veel
We gaan nu ons eigen weg, ieder zijn eigen deel
Elkaar niet te verwijten, elkaar veel te bekend
Maar je zult zeker aan me denken als je van wanhoop dronken bent
en de zon 's morgens op ziet staan, de bakker bakt zijn brood
We wandelen niet meer samen, niet meer samen naar de dood
Maar als ik aan je denk, in eenzaamheid gedrenkt
Hoop ik niet dat je vaak dronken bent maar nog wel vaak aan me denkt
Bolso
Quando eu sinto no meu bolso, já contei isso várias vezes
Sempre a mesma história, sempre sem grana
Mas é, tudo se acostuma, tudo era normal
Dois meses de macarrão e um telefone cortado
Na bar, pra beber, beber na conta dos outros
A maioria das cervejas, ah, isso foi sorte
Ver o padeiro assando à noite, noites de conversa e caminhada
Nunca era cedo demais e nada era tarde demais
Ver o sol nascer de manhã, os olhos vermelhos
Ainda assim juntos tomando café, de mãos dadas
As discussões eram inúteis, não dormir era errado
Mas aprendi muito das noites e de você
O mundo era um desespero de trabalhadores e concreto
Do que não vale a pena, é melhor deixar pra lá, mas amávamos o sol
Ser milionários juntos por sorte e bem-estar
Sempre com o bolso vazio, sempre sem dinheiro
Mas não conseguimos, você não ficou morando na minha rua
Você escolheu um futuro, uma rotina
Eu te vi na semana passada passando pela minha rua
Com umas roupas um pouco exageradas
Talvez você estivesse certa, pegamos muito
Agora vamos seguir nossos próprios caminhos, cada um com sua parte
Sem nos culpar, éramos muito próximos
Mas você com certeza vai pensar em mim quando estiver bêbada de desespero
E o sol nasce de manhã, o padeiro assa seu pão
Não caminhamos mais juntos, não mais juntos até a morte
Mas quando eu penso em você, mergulhado na solidão
Espero que você não esteja sempre bêbada, mas que ainda pense em mim.