Scherven
Vertel me waarom ik leef
leg mij maar uit wat ik moet doen
is het verkeerd dat ik steeds streef
naar heel veel tijd of heel veel poen
vertel mij waarom ik besta
Ik eet, ik drink, ik slaap, ik vrij
ik huil, ik lach, ik blijf, ik ga
en werken doe ik er soms bij.
Ik streef naar eindeloos geluk
ik wil volmaakt in rijkdom sterven
maar ik maak onderweg veel stuk
wat blijft er over? Scherven!
Leg mij maar uit hoe of het zit
de rijke heeft een mooie vrouw
jan Lul alleen een kunstgebit
terwijl hij toch wel iets meer wou.
Vertel mij maar: waar gaat het om?
Gezondheid is het hoogste goed
dat weet ik ook, ik ben niet dom
maar leg mij uit hoe of het moet.
Ik heb een eindeloos mooi huis
maar ook dat ligt al aan scherven
ik voel mij nergens echt thuis
wat blijft er over: zwerven!
Ik zie de files naar de stad
ik vind de mensen o zo sneu
ze kijken moe en afgemat
ze lijken vaak het leven beu.
Ik zoek naar vuur en binnenbrand
alles wat stilstaat gaat bederven
ik wil porseleinkast/olifant
ja, ik wil scherven!
Ik weet 't niet, ik weet 't niet
ik ben de man die zo vaak lacht
maar ik verberg mijn verdriet
ben niet zo vrolijk in de nacht.
Dan dool ik in mijn waarheid rond
en die waarheid is te groot
met hem sloot ik nog geen verbond
want die waarheid is de dood
en als ik dood ben, ben ik weg
en dan valt er niks te erven.
Wou je wat? Dan heb je pech:
ik heb alleen maar scherven
Fragmentos
Me conta por que eu vivo
me explica o que eu devo fazer
é errado eu sempre buscar
muito tempo ou muito dinheiro?
me diz por que eu existo
Eu como, eu bebo, eu durmo, eu transo
eu choro, eu rio, eu fico, eu vou
e às vezes trabalho também.
Eu busco a felicidade sem fim
eu quero morrer rico e perfeito
mas no caminho eu quebro muito
o que sobra? Fragmentos!
Me explica como é que é
o rico tem uma mulher bonita
já o Joãozinho só tem um dentadura
mas ele queria algo a mais.
Me conta: qual é a moral?
a saúde é o bem mais precioso
isso eu sei, não sou burro
mas me explica como é que faz.
Eu tenho uma casa linda
mas isso também já tá em pedaços
eu não me sinto em casa em lugar nenhum
o que sobra: vagar!
Eu vejo os engarrafamentos pra cidade
acho as pessoas tão tristes
elas parecem cansadas e desgastadas
parecem estar cansadas da vida.
Eu busco fogo e paixão
tudo que fica parado apodrece
quero um elefante de porcelana
sim, eu quero fragmentos!
Eu não sei, eu não sei
sou o cara que ri tanto
mas escondo minha dor
não sou tão alegre à noite.
Então eu vagueio na minha verdade
e essa verdade é pesada
com ela eu não fiz um pacto
porque essa verdade é a morte
e quando eu morrer, eu vou embora
e não vai sobrar nada pra herdar.
Queria algo? Então se ferrou:
eu só tenho fragmentos!