Þögnin Ytra, Kyrrðin Innra
Inni í huga mínum glymur skaðræði af skærum hljóðum
Geygvænlegir klettar berja vítisklukku
Glymjandi sem ærir hvern sem heyrir svo hann líður vítiskvalir
Bergmálið af skarkala í mannsins veröld
Hljóð
Hvað fær þaggað óm af mennskum hroka
Gef mér grið
Þögn
Hlífðu mér við jarðríkisins klið
Veit mér innri frið
þrá mín eftir friðsæld er sem grettistak á þjáðu sjálfi mínu
Knýjandi þörf verður nauðsyn
Djöfulgang skal undiroka með djöfullegum ráðum
Með kaldlyndi skal ég hann kæfa
Hljóð
Hver andardráttur nístir í mín eyru
Gef mér grið
Þögn
Í vígamóð ég færi í nyt mitt bjargráð
Veit mér innri frið
Þögnin ytra, Kyrrðin innra
Ég mun þagga niður í þeim látum sem kvelja vitund mína
Hendur mínar munu ausa blóði
Ég mun ekki staldra við þó harmakvein um heiminn allann hljómi
þögn sem fylgir eftir verður himinfengleg
Hljóð
Hvert fótatak á grundu er sem sprenging
Gef mér grið
Þögn
Hvert hvísl á mennskum vörum hrópar ögrun
Veit mér innri frið
Í léttleika og gleði brýt ég bein og sný í sælu sundur sinar
Vínrauðir vessar vökva fold og sanda
Er fárveikt mannkyn liggur afskipt sem hráviði á láði og legi
þögnin gerir mér að lokum kleift að anda
Hljóð
Loksins lygnir inni í mínu höfði
Gef mér grið
Þögn
Hinn mennski vírus gekk um dauðans hlið
Veit mér innri frið
O Silêncio Externo, A Calma Interna
Dentro da minha cabeça ecoa o estrondo de sons agudos
Rochas imensas batem como um sino de condenação
Rangendo como se atormentasse quem ouve, fazendo-o sentir a agonia da punição
O eco do barulho na vida do homem
Som
O que silencia o som da arrogância humana
Dá-me abrigo
Silêncio
Protege-me do ruído do mundo terreno
Dá-me paz interior
Meu desejo por tranquilidade é como um grito da minha alma atormentada
Uma necessidade urgente se tornará essencial
O demônio será subjugado com artimanhas malignas
Com frieza, eu o sufocarei
Som
Cada respiração fere meus ouvidos
Dá-me abrigo
Silêncio
Com bravura, eu usarei minha estratégia
Dá-me paz interior
O silêncio externo, a calma interna
Eu vou abafar os gritos que atormentam minha consciência
Minhas mãos derramarão sangue
Não vou hesitar, mesmo que o lamento ecoe pelo mundo todo
O silêncio que se segue será celestial
Som
Cada passo no chão é como uma explosão
Dá-me abrigo
Silêncio
Cada sussurro em lábios humanos grita desafio
Dá-me paz interior
Com leveza e alegria, eu quebro ossos e me lanço na felicidade
Vasos de vinho tinto regam a terra e as areias
Enquanto a humanidade doente jaz indiferente como carne crua na terra
O silêncio finalmente me permite respirar
Som
Finalmente, a tempestade se acalma dentro da minha cabeça
Dá-me abrigo
Silêncio
O vírus humano caminhou pela porta da morte
Dá-me paz interior