Sinterklaas
Geen klacht ontvliedt het kind
Dat blij getint lacht
En gezwind de pracht vindt
Door Sint bedacht
En gebracht in de nacht
Die tracht zonder wind
Of koude macht
Zo zacht
Te vallen
Dit is nou typisch zo'n Sinterklaasgedichtje he, als het maar rijmt!
Dit verhaal begint in Spanje, waar de gulle lach van een buurmeisje het
grote
liefdesvuur ontsteekt in een oude kindervriend.
En gul ook als haar lach
Dat is haar nooit gestreelde boezemweelde
In haar schoonheid zo omvangrijk
Dat zij toch wel wat benauwend
Wordt voor 't arme longenpaar
Dat daar zo zwoegt
Dat, gepikeerd
Het vaak astmatisch protesteert
Prinsheerlijk wiegt de navelknop
Daar boven op een warme buik
En van dat zachte kussenvlak
Glijdt af een strakdalende lijn
Die zedig zich vlijt
In een pluimvers nestje
En dan verder glijdt
Langs prikkelbeste bovenbeentjes
Kuitsgewijs naar knuffelteentjes
De familie van het meisje kent de oude man.
Men vindt hem een vieze oude man.
Spoedig krijgt hij half Spanje op zijn nek. Sindsdien loopt Sinterklaas
noodgedwongen verkleed rond.
Sinterklaas
Nenhuma reclamação escapa da criança
Que ri alegremente
E rapidamente encontra a beleza
Pensada e trazida pelo Santo
E entregue na noite
Que tenta cair
Sem vento
Ou frio
Tão suave
Isso é típico de um poema de Sinterklaas, né? Desde que rime!
Essa história começa na Espanha, onde o sorriso generoso de uma vizinha
Acende
A grande chama do amor
E generosa como seu sorriso
É seu seio nunca tocado
Em sua beleza tão vasta
Que acaba sendo um pouco sufocante
Para o pobre par de pulmões
Que ali se esforça
Que, irritado
Protesta frequentemente com asma
O príncipe balança o umbigo
Ali em cima de uma barriga quente
E daquele suave travesseiro
Desce uma linha reta
Que se acomoda
Em um ninho de penas
E então desliza
Ao longo de coxas provocantes
Descendo até os dedinhos de carinho
A família da menina conhece o velho homem.
Acham que ele é um velho nojento.
Logo, ele terá metade da Espanha em suas costas. Desde então, Sinterklaas
É forçado a andar disfarçado.