Boneta eta txapela
Igaran egün batez egin dügü erri;
Hortaz nahi deiziet eman zerbait berri:
Parisetik jin zaikü bidajez Phetiri,
Urthe bakhotx fortüna eginik üdüri.
-Agur, eta zertan hiz, Phetiri gaizua?
Ene haur-denborako Khantüko aizua!
Igaran dük ordünko denbora gozua,
Eta hi aberastü, ezpehiz zozua!
-Parisetik horra nük zien ikhustera,
Han untsa bizi gütük, adixkide Pierra
Hiaurrek ikhusten dük egin diat afera,
Txapela ezarri diat bürütik behera.
-Txapela badük bena arhin barnekua:
Nun ützi dük buneta Uxkal-Herrikua?
Txapel horrek eztereik edertzen kaskua:
Basta hederra gatik, asto dük astoa.
-Eztiak ez axolik laiduen batere!
Han ezagützen diat hanixko andere!
Itxürari so-ginez aberats bai ere
Ezkuntüren ahal nük, ez erran deüs ere.
-Arren, badük ideia hola ezkuntzeko?
Lagün franko bat banink Parisen sartzeko,
Aberats izan gabe, auher bizitzeko!
Aberats izan gabe, auher bizitzeko!
-Ez nük ez hi bezala lanian akhitzen;
Lan anplexagorik dük hirian agitzen.
Ene alde hasi nük Parisen bizitzen:
Arrüaren xokhuan oskien argitzen…
-Ofizio ederra oski-argizale:
Har ezak emaztia ziraje-saltzale.
Haurrak jinen zaitzaie gose-bazkazale:
Utzinen dük Parise ahal bezaiñ zalhe.
Ni ja nahi nük egon buneta kaskuan,
Ene sor-lekhü maite Uxkal-Herrikuan.
Ihurk e jakin-gabe zer düdan goguan,
Kobla zunbaiten huntzen süthondo-xokuan.
Boné e Chapéu
Um dia, fizemos a cidade;
Por isso, quero que me deem algo novo:
Vindo de Paris, cheguei com Phetiri,
Um ano só, fortuna se fez em um instante.
- Adeus, e em que pé estamos, Phetiri malvado?
Meu amigo de infância, de Khantü!
Um dia, tivemos aquele tempo gostoso,
E você se enriqueceu, mas não é tão esperto!
- De Paris, aqui estamos para ver,
Lá vivemos todos, amigo Pierra.
As crianças veem, fiz um negócio,
Coloquei o chapéu de lado para baixo.
- O chapéu é bonito, mas é leve:
Onde vamos colocar a fita de Uxkal-Herrikua?
Esse chapéu não embeleza a cabeça:
Basta de beleza, burro é burro.
- O mel não é nada que desonre!
Lá conheço aquela mulher!
A aparência é rica, sim,
Se eu pudesse me casar, não diria nada.
- Então, temos essa ideia de nos casarmos?
Se eu tivesse muitos amigos para entrar em Paris,
Viver sem ser rico, para viver bem!
Viver sem ser rico, para viver bem!
- Eu não trabalho como você, não!
Aqui, o trabalho é mais complicado.
Eu começaria a viver em Paris:
Na esquina da rua, tudo brilha...
- Um ofício bonito, vendedor de luz:
Aqui está a mulher, vendedora de joias.
As crianças vão se tornar comedores de fome:
Deixaremos Paris como pudermos.
Eu realmente quero estar com o boné na cabeça,
Meu lugar amado, Uxkal-Herrikua.
E não sei o que está na minha mente,
Cantando em algum canto da esquina.