Atarratzeko gazteluko kanta
Ozaze Jaurgainian bi zitroin doratu
Atarratzeko Jaunak bata du galdatu;
uken du arrapostu eztirela huntu,
hunturik direnian batto ukenen du.
Portaliala juan zite, ahizpa maitia,
ingoiti horra duzu Atarratzeko Jauna,
otoi erran izozu ni eri nizala,
zazpi egun hoietan oihan nizala.
Klara, zuaza orai salako leihora,
ipar-ala egua denez jakitera,
iparra baldin bada goraintzi Salari,
ene korpitzaren txerka jin dadila sarri.
Ama, juanen gira oro elkarrekin,
etxerat jinen zira xangri handireki,
bihotza kargaturik, begiak bustirik,
eta zure alaba tunban ehortzirik.
Ama, saldu nauzu bige bat bezala,
bai eta desterratu, oi Españiala,
aita bizi uken banu, ama zu bezala
enundunun ezkunduren Atarratzeko salala.
____________________________
Atharratze jauregian bi zitroin doratü
Ongriako Erregek batto dü galdatü
arrapostü üken dü eztirela ontü
ontü direnean batto ükhenen du.
Atharratzeko hiria, hiri ordoki
hur handi bat badizü alde bateti
erregeren bidea erdi-erditik
Maria Maidalena beste aldeti.
Aita saldü naizü idi bat bezala
ama bizi üken banü, aita zu bezala
enündüzün ez jaunen Ongrian behera
bena bai ezkuntüren Atharratze Salala.
Ahizpa juan zite portaliala
ingoiti horra düzü Ongriako erregia
hari erranizozü ni eri nizala
zazpi urte hontan ohian nizala.
Ahizpa, enükezü ez sinhetsia
zazpi urte hontan ohian zirela
zazpi urte hontan ohian zirela
bera nahi dükezü jin zü zien leküla.
Ahizpa jaunts ezazü arruba xuria
nik ere jauntsiaren dit ene berria
ingoiti horra düzü Ongriako erregia
botzik kita ezazü zure sor etxea.
Aita zü izan zira ene saltzaile
anaie gehiena dihariren harzale
anaie arteko zamariz igaraile
anaie ttipiena ene kontsolazale.
Aita, juanen gira oro alkareki
etxerat jinen zira xangri handireki
bihotza kargaturik begiak bustirik
eta zure alhaba tunban ehortzirik.
Ahizpa zuaza orai Salako leihora
iparra ala hegoa denez jakitera
iparra balin bada garaintzi Salari
ene gorpitzaren txerka jin dadila sarri.
Atharratzeko zenüak berak arrapikatzen
hanko jente gaztea beltzez da beztitzen
andere Santa Klara hantik partitzen
haren peko zamaria ürthez da zelatzen.
A Canção do Castelo de Atarratzeko
Na Jaurgainia, duas zebras douradas
O Senhor de Atarratzeko uma delas perdeu;
Ele não vai ter resposta, não vai ter jeito,
Quando estiverem lá, ele vai ter que aceitar.
Portal, vamos lá, minha irmã querida,
Olha, você tem o Senhor de Atarratzeko,
Peço que diga que estou doente,
Nesses sete dias, estive na floresta.
Klara, você agora está na janela,
Sabendo que o sol está no norte,
Se o norte é a bênção de Salari,
Que meu corpo venha buscar frequentemente.
Mãe, vamos juntos, todos juntos,
Voltaremos para casa com grande alegria,
Coração pesado, olhos marejados,
E sua filha enterrada na tumba.
Mãe, você me vendeu como um animal,
Sim, e me desterraram, oh Espanha,
Se meu pai estivesse vivo, mãe como você,
Eu não teria que ir para o casamento de Atarratzeko.
____________________________
No castelo de Atarratzeko, duas zebras douradas
Os Reis da Hungria perderam uma delas;
Ele não vai ter resposta, não vai ter jeito,
Quando estiverem lá, ele vai ter que aceitar.
A cidade de Atarratzeko, cidade comum,
Se você tem um grande lado,
O caminho do rei é bem no meio,
Maria Madalena do outro lado.
Pai, eu me vendi como um animal,
Se minha mãe estivesse viva, pai como você,
Eu não teria que ir para o casamento na Hungria,
Mas sim para o casamento de Atarratzeko.
Irmã, vamos lá, portal,
Olha, você tem a rainha da Hungria,
Dizendo que estou doente,
Nesses sete anos, estive na floresta.
Irmã, não acredite em você mesma,
Nesses sete anos, estive na floresta,
Nesses sete anos, estive na floresta,
Ela quer que você venha para o lugar dela.
Irmã, você é agora a branca de arruba,
Eu também sou da realeza, essa é a minha novidade;
Olha, você tem a rainha da Hungria,
Não se esqueça de sua casa de origem.
Pai, você foi meu vendedor,
A maioria dos meus irmãos é de trabalho duro,
Entre os irmãos, sou o mais leve,
Entre os irmãos, sou o que traz consolo.
Pai, vamos juntos, todos juntos,
Voltaremos para casa com grande alegria,
Coração pesado, olhos marejados,
E sua filha enterrada na tumba.
Irmã, você agora está na janela de Salako,
Sabendo se é norte ou sul,
Se o norte é a bênção de Salari,
Que meu corpo venha buscar frequentemente.
Os de Atarratzeko estão pegando,
A juventude lá se veste de preto;
A Senhora Santa Klara parte daqui,
Seu peso é visto na sombra.