395px

Loriak

Herrikoiak

Loriak

Loriak udan ihintza bezela
maite det dama gazte bat,
hari hainbeste nahi diodanik
ez da munduan beste bat;
inoiz edo behin pasatzen badet
ikusi gabe aste bat,
bihotz guztira banatutzen zait
halako gauza triste bat.

Neskatxa gazte, paregabea,
apirileko arrosa,
izarra bezin dizdizaria,
txoria bezin airosa;
oraintxen baino gusto gehiago
nik ezin nezakeen goza;
zorionian ikusten zaitut,
nere bihotzak, hau poza!

Ez al didazu antzik ematen
nik zaitudala nahiago,
ai, marinelak gau ilunean
izarra baino gehiago?
Nere ondoan zauzkadalako
pozez zoraturik nago;
zu ikusteak alegratu nau,
triste nengoen lehenago.

Nik hainbat inork nahi dizunikan
arren ez zazula uste,
nere begiak beren aurrean
beti desio zaituzte;
eguzkirikan ikusi gabe
txoria egoten da triste,
ni ez nau ezerk alegratutzen
zu ikusteak hainbeste.

Aurpegi fina, gorputza berriz
ez dago esanikan,
hizketan ere grazi ederra
ezer ez duzu txarrikan;
mundu guztia miratuta ere
zu bezelako damikan,
agian izan liteke baina
ez dut sinisten denikan.

Nere betiko pentsamendua
nere kontsolagarria,
zu gabetanik ezin bizi naiz,
esaten dizut egia;
zu bazinake arbola eta
ni baldin banintz txoria,
nik zu zinakeen arbola hartantxe
egingo nuke kabia.

Amodiokan nere bihotza
zureganuntza darama,
herri guztian zeren daukazun
neskatx bikainaren fama;
beste fortunik mundu honetan
ez dut desiatzen, dama:
haur batek berak izan gaitzala
ni aita eta zu ama.

Falta duenak logratutzeko
hitz egitea txit on du,
eta nik ere saiatu bihaut
ote gitezken konpondu;
gaur nagon bezain atrebitua
sekulan ez naiz egondu,
hargatik golpez galdetzen dizut
nerekin nahizun ezkondu.

Ezkondutzeak izan behar du
preziso gauza txarren bat!
Hala esaten ari zait beti
nere kontsejatzaile bat;
halaxen ere haren esanak
oso utzirik alde bat,
ongi pozikan hartuko nuke
zu bezelako andre bat.

Zerorrek ere ongi dakizu
aspaldi hontan nagola
zuregatikan penak sufritzen,
baina ordea hau nola!
Halaxen ere nigana ezin
bigundu zaitut inola,
ni zuretzako argizaia naiz,
zu neretzako marmola.

Nere bihotza urtzen dihoa
es da ez da misterio:
penaren kargak estutu eta
zumua kendutzen dio;
begiak dauzkat gau eta egun
eginikan bi errio,
beti negarra dariotela
zu zerala medio.

Zu zeralako medio baldin
joaten banaiz lur azpira,
gero damua eta malkuak
alferrik izango dira;
behin joanez gero hoien birtutez
berriz ez niteke jira,
hori gertatu baino lehenago
zazu nitaz kupida.

Loriak

Loriak, como a chuva que cai
Eu amo uma jovem, tão bela,
Por mais que eu queira muito ela
Não há outra no mundo, não;
Se por acaso ela passar
Sem eu ver uma semana,
Meu coração se parte em mil
Por causa de uma coisa tão triste.

Menina jovem, incomparável,
Rosa de abril,
Brilhante como uma estrela,
Alegre como um passarinho;
Agora, mais do que nunca,
Eu não poderia aproveitar;
Te vejo e fico feliz,
Meu coração, que alegria!

Você não me dá um pouco de esperança
De que eu sou o que você quer,
Ai, marinheiro na noite escura,
Mais do que uma estrela?
Por estar ao meu lado
Estou completamente encantado;
Te ver me alegra,
Eu estava triste antes.

Eu sei que muitos te desejam
Mas não se engane,
Meus olhos sempre te desejam
Na frente deles;
Sem ver o sol
O passarinho fica triste,
Nada me alegra
Como te ver tanto.

Rosto bonito, corpo perfeito
Não há o que dizer,
Até na conversa, uma graça
Nada de ruim em você;
O mundo todo admirado
Por uma dama como você,
Pode até ser que exista,
Mas não acredito que seja.

Meu pensamento constante
É meu consolo,
Sem você não consigo viver,
Te digo a verdade;
Se você fosse a árvore e
Eu fosse o passarinho,
Eu te faria uma casa aqui
E viveria em você.

No amor, meu coração
Te pertence,
Por toda a cidade, a fama
Da jovem maravilhosa que você é;
Não desejo outra sorte neste mundo,
Dama:
Que uma criança nos tenha
Eu como pai e você como mãe.

Quem sente falta, para conseguir
Falar é muito bom,
E eu também tentei, mas
Será que podemos consertar?
Hoje estou mais atrevido
Do que nunca estive,
Por isso, te pergunto de uma vez
Se você quer se casar comigo.

O casamento deve ser
Uma coisa bem complicada!
É o que sempre me diz
Um conselheiro meu;
Por isso, o que ele diz
Deixa muito a desejar,
Eu aceitaria com alegria
Uma mulher como você.

Você também sabe bem
Que há muito tempo estou
Sofrendo por você,
Mas como é difícil!
Por isso, não consigo
Te amolecer de jeito nenhum,
Eu sou a luz para você,
Você é a sombra para mim.

Meu coração está derretendo
Não é mistério:
O peso da dor aperta e
Tira o suco da vida;
Estou com os olhos dia e noite
Fazendo duas lágrimas,
Sempre chorando
Por causa de você.

Se por causa de você eu
Descer para o submundo,
Depois, o arrependimento e as lágrimas
Serão em vão;
Uma vez que eu vá, pela virtude deles
Não poderei voltar,
Antes que isso aconteça
Tenha compaixão de mim.

Composição: