Welkom, Vlieg Waar Ik Wijs
Ik maakte vaak te voet een verre reis
Te paard ging ik vaak naar mijn ondergang
Nooit was de hemel zo neerslachtig grijs
Nooit eerder maakten mij wat wolken bang
Zoals de ene voor de ander schuift
En hoe 't ijs plots op mijn wimpers ligt
Alsof mijn slee door witte vlakten stuift
Je moet goed kijken hoe een neuslijn loopt
En hoe twee ogen in 't voorhoofd staan
En hoe een kind zich op de and're hoopt
En op een keer begin ik bovenaan
Ik hou m'n ogen wel een beetje dicht
Zodat ik alles extra duidelijk zie
't Makkelijkst, vind ik, een gezicht
refr.:
Welkom, vlieg waar ik wijs
Vlieg naar Wenselaa's ijspaleis
Welkom, vlieg mijn vinger na
Naar 't ijspaleis van Wenselaa
Welkom, vlieg waar ik wijs
Vlieg naar Wenselaa's ijspaleis
Welkom, vlieg mijn vinger na
Naar 't ijspaleis van Wenselaa
Tot heden was ik in een ijspaleis
De kou jaagt krampen in m'n linker wang
Nooit was de hemel zo neerslachtig grijs
Nooit eerden maakten mij wat wolken bang
Zoals de ene voor de and're schuift
En hoe 't ijs plots op mijn wimpers ligt
Alsof m'n slee door witte vlakten stuift
refr.
Hamelen
Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer
Bem-vindo, Voe Onde Eu Aponto
Eu costumava fazer longas viagens a pé
Montado, muitas vezes fui ao meu fim
Nunca o céu esteve tão cinza e triste
Nunca antes as nuvens me deixaram assim
Como uma se move para a outra
E como o gelo de repente está nos meus cílios
Como se meu trenó voasse por campos brancos
Você precisa olhar bem como uma linha do nariz vai
E como dois olhos estão na testa
E como uma criança espera pelo outro
E em um momento eu começo de novo
Eu mantenho meus olhos um pouco fechados
Para que eu veja tudo mais claramente
Acho mais fácil, um rosto
refr.:
Bem-vindo, voe onde eu aponto
Voe para o palácio de gelo do Wenselaa
Bem-vindo, siga meu dedo
Para o palácio de gelo do Wenselaa
Bem-vindo, voe onde eu aponto
Voe para o palácio de gelo do Wenselaa
Bem-vindo, siga meu dedo
Para o palácio de gelo do Wenselaa
Até agora eu estive em um palácio de gelo
O frio causa câimbras na minha bochecha esquerda
Nunca o céu esteve tão cinza e triste
Nunca antes as nuvens me deixaram assim
Como uma se move para a outra
E como o gelo de repente está nos meus cílios
Como se meu trenó voasse por campos brancos
refr.
Hamelen
Você pode me dizer o caminho para Hamelen, senhor