Prinsenlied (breken De Voordeur Open)
Wat moet het dacht ik zalig zijn
Wanneer een reus je kids napt
En jij een jaar op houtjes bijt
Totdat je een vals gebit hebt
En denkt hier kom ik nooit meer uit
Maar he wat zie ik ginds
Komt daar geen kleine stofwolk aan
Ach kijk het is een prins
Prinsen breken de voordeur open
Met een machtige sabelhouw
Draken moeten het duur bekopen
Reuzen hebben te laat berouw
Prinsen hakken de boel in diggelen
Om de dooie dood niet bang
En alle traantjes die nog biggelen
Kussen ze keurig van je wang
Een prins is lief en als een lam
Totdat een boef zijn mes trekt
Dan raakt een prins in vuur en vlam
Waardoor hij de prinses redt
Een prins hakt op de booswicht in
Maar nimmer met een knots
En als een boef niet opgeeft
Stort hij krijsend van een rots
Prinsen zwemmen de slotgracht over
Met een machtige krauwelslag
Blauwbaard zelf sloeg achterover
Jammer op zijn oude dag
Prinsen kunnen van liefde dromen
Onbereikbaar, eersterangs
Waar geen sterveling ooit zal komen
Rijden ze heel toevallig langs
Prinsen helpen iedere stakker
Hulp in nood is prinsenplicht
Prinsen kussen iedereen wakker
Die in een glazen kistje ligt
Prinsen hakken de boel in diggelen
Om de dooie dood niet bang
En alle traantjes die nog biggelen
Kussen ze keurig van je wang
Canção do Príncipe (Arrombando a Porta)
O que eu pensei que seria uma bênção
Quando um gigante pega seus filhos
E você passa um ano na seca
Até que você tenha uma dentadura falsa
E pensa que nunca vai sair dessa
Mas ei, o que eu vejo lá
Não vem uma pequena nuvem de poeira?
Olha, é um príncipe
Príncipes arrombam a porta da frente
Com um golpe poderoso de espada
Dragões pagam caro por isso
Gigantes se arrependem tarde demais
Príncipes destroem tudo em pedaços
Para não ter medo da morte
E todas as lágrimas que ainda escorrem
Eles as beijam delicadamente do seu rosto
Um príncipe é doce como um cordeiro
Até que um bandido puxe a faca
Então um príncipe pega fogo
E acaba salvando a princesa
Um príncipe ataca o vilão
Mas nunca com um porrete
E se um bandido não desistir
Ele cai gritando de um penhasco
Príncipes nadam pelo fosso do castelo
Com um poderoso golpe de braçada
Barba Azul mesmo caiu para trás
Que pena na sua velhice
Príncipes podem sonhar com amor
Inatingível, de primeira classe
Onde nenhum mortal jamais chegará
Eles passam por ali por acaso
Príncipes ajudam qualquer desgraçado
Ajudar em apuros é dever de príncipe
Príncipes acordam todo mundo
Que está em um caixão de vidro
Príncipes destroem tudo em pedaços
Para não ter medo da morte
E todas as lágrimas que ainda escorrem
Eles as beijam delicadamente do seu rosto