Boję Się O Nas
Znów ptaki, te niewielkie
przybyłe przedwcześnie
w pośpiechu wiją gniazdo w rynnie
znów łaszą się do siebie
kocięta bezdomne, znaczone
przykrym parchem, głodne
Księżyc rośnie - boję się - o nas
ciężar wiosny - boję się - o nas
triumf młodości - boję się - o nas
wrzask o brzasku - boję się ...
Znów szelest ortalionu
biegacza, co rankiem
próbuje się przecisnąć przez mgłę
wybudza mnie perfidnie
wyrywa z tej nocy, nieczułych
objęć na powierzchnię
Znów wchodzisz we mnie drgawką
a serce więzione w przyciasnej
klatce żeber - martwieje
znów ostrzem twardej mowy
ćwiartuję bezmyślnie, w afekcie
twą wrażliwość - boleśnie
Księżyc rośnie - boję się - o nas
ciężar wiosny - boję się - o nas
triumf młodości - boję się - o nas
wrzask o brzasku - boję się ...
Gdy sparszywieję znów
-zamknij się w sobie, zaciągnij rolety powiek
gdy sparszywieję znów
- chwyć się cieniutkiej niteczki pewności, że minie - to minie
Tenho Medo de Nós
Novamente os pássaros, aqueles pequenos
chegaram antes da hora
na pressa fazem ninho na calha
novamente se arrastam um para o outro
os gatinhos sem lar, marcados
por um triste farrapo, famintos
A lua cresce - tenho medo - de nós
o peso da primavera - tenho medo - de nós
o triunfo da juventude - tenho medo - de nós
um grito ao amanhecer - tenho medo - ...
Novamente o sussurro do nylon
do corredor, que de manhã
tenta se espremer pela neblina
me acorda de forma traiçoeira
arranca-me desta noite, insensível
abraços na superfície
Novamente você entra em mim com um tremor
e o coração preso em uma
jaula apertada - morre
novamente com a lâmina de palavras duras
corto sem pensar, em afeto
crio sensibilidade - dolorosamente
A lua cresce - tenho medo - de nós
o peso da primavera - tenho medo - de nós
o triunfo da juventude - tenho medo - de nós
um grito ao amanhecer - tenho medo - ...
Quando eu me tornar mais fraco
- feche-se em si mesmo, puxe as cortinas das pálpebras
quando eu me tornar mais fraco
- agarre-se a um finíssimo fio de certeza, que vai passar - vai passar