Hino da Moldávia
Limba noastră-i o comoară
În adâncuri înfundată
Un şirag de piatră rară
Pe moşie revărsată
Limba noastră-i foc ce arde
Într-un neam, ce fără veste
S-a trezit din somn de moarte
Ca viteazul din poveste
Limba noastră-i frunză verde
Zbuciumul din codrii veşnici
Nistrul lin, ce-n valuri pierde
Ai luceferilor sfeşnici
Limba noastră-i limbă sfântă
Limba vechilor cazanii
Care o plâng şi care o cântă
Pe la vatra lor ţăranii
Răsări-va o comoară
În adâncuri înfundată
Un şirag de piatră rară
Pe moşie revărsată
Hino da Moldávia
Nossa língua é um tesouro
Nas profundezas enterrada
Um colar de pedras raras
Sobre a terra espalhada
Nossa língua é fogo que queima
Em um povo que, sem aviso
Acordou de um sono profundo
Como um herói de um conto
Nossa língua é folha verde
O tumulto das florestas eternas
O Nistru calmo, que em ondas se perde
Dos lucíferos as lanternas
Nossa língua é língua sagrada
A língua das antigas tradições
Que a choram e que a cantam
Pela lareira, os camponeses
Surgirá um tesouro
Nas profundezas enterrada
Um colar de pedras raras
Sobre a terra espalhada