Blodørn
Præsten vågnede op over alteret slået lam af frygt
Gengangeren stod stille og galdrede disse ord
For i nat vil min hævn blive forløst
En nat med smerte der vil strække sig til Skinfaxes vrinsk
Hør mig enøjede vær klar til mit blot
En nat hvor den blodigste engel vil blive født
Holdt svævende foran krybet på korset i sener og tarm
Sat som nidpæl mod de bevingede
Der værner krybets fader og deres æt
Og ud af gengangerens hænder kom næb og klør
Der langsomt flænsede ryggen op
Til de blotlagde skulderbladet fri for kød
Med et stærkt ryk lød knaset fra knoglen
Skulderen brækket op fra niddingens ryg
En harmoni af skrig og knækkede knogler
Fyldte kirkens rum
Præsten ligger over alteret blodig og i chok
Med skuldre brækket ud som to små blodige vinger
Klar til sin flugt
Hans mave sprættes op til tarm falder ud
Og i egne tarme hænges han op
Svævende i smerte til han liv ebber ud
Hører han basken af tusinde vinger
Tror hans frelser er her
Men sjælen knuses da han ser ravne i flok forsvinde ud
For at bringe gengangeren til hærfaderens sal
Águia de Sangue
O padre acordou sobre o altar, paralisado de medo
O espectro ficou parado e gritou estas palavras
Pois esta noite minha vingança será realizada
Uma noite de dor que se estenderá até o relincho de Skinfaxen
Ouça-me, de um olho só, esteja pronto para meu sacrifício
Uma noite em que o anjo mais sanguinário nascerá
Suspenso diante do abrigo na cruz, em tendões e intestinos
Colocado como um estaca contra os alados
Que protegem o pai do abrigo e sua linhagem
E das mãos do espectro surgiram bicos e garras
Que lentamente rasgaram as costas
Até expor a escápula livre de carne
Com um forte puxão, soou o estalo do osso
A omoplata quebrada das costas do vilão
Uma harmonia de gritos e ossos quebrados
Preencheu o espaço da igreja
O padre jaz sobre o altar, ensanguentado e em choque
Com os ombros quebrados como duas pequenas asas ensanguentadas
Pronto para sua fuga
Sua barriga é aberta, os intestinos caem
E em suas próprias tripas, ele é pendurado
Suspenso na dor até que sua vida se esgote
Ele ouve o bater de mil asas
Acredita que seu salvador está aqui
Mas a alma se despedaça ao ver os corvos em bando desaparecerem
Para levar o espectro ao salão do pai da guerra