395px

O que eu faço da minha vida

Hopeloos

Wa moet ik me men leven

Al van joengsafaan haddekik het spek on men been
Het gezin waar dakik opgroeide was ni echt homogeen
Men vader ne klootzak die dagen on een stuk alleen mor zoop
En een moeder die me elke vent die ze tegenkwam in bed dook

Wa moet ik me men leven,
ik zen het toch zo beu
ik heb alleen mor moeten geven
mor ik wil weg uit dees mileu
wa moet ik me men leven
ik wil ne nieuwe start
andere dingen beleven
of dood gon veur men part

ook op school liep natuurlijk direct alles in het honderd
8 buizen op zeven vakken, en dan was iedereen verwonderd
loempe ezel, stoem varken, idioot da was toen mijne naam
in het leven na al gefaald en totaal, debiel onbekwaam

'k zen 2 keer gescheiden, en eigelijk door mijn schuld
ni dak er oep klopte, mor had zo een gebrek on geduld
'k zat alted achter heur gat docht van joengen oepgepast
ik verstikte me men aandacht en klampte me on heur vast

en na zen ik terug alleen, moet helemaal opnieuw beginnen
en soems vraag ik men eigen af, wa gon ze nog allemol verzinnen.
Mor toch gon ik het proberen, begin terug me een propere lei
Oep zuuk nor het echte geluk, zonder zever, of bedriegerij

en dadis me na ook gelukt, heb na men leven gevonden
ik wist echt ni dat er ook goeie dingen bestonden
terug getrouwd en dan ook nog ne hoop kinderen
en niemand zal vanaf na mijn geluk nog verhinderen

O que eu faço da minha vida

Desde pequeno eu já tinha o bacon na minha perna
A família onde cresci não era nada homogênea
Meu pai, um canalha, passava os dias sozinho, mas bebia
E uma mãe que pulava na cama com todo cara que aparecia

O que eu faço da minha vida,
eu tô tão cansado disso
Só tive que dar e dar
Mas quero sair desse ambiente
O que eu faço da minha vida
Quero um novo começo
Viver outras coisas
Ou morrer antes de tudo isso

Na escola, claro, tudo sempre ia pro buraco
Oito notas ruins em sete matérias, e todo mundo ficava surpreso
Burro, idiota, estúpido, esse era meu nome na época
Na vida, já falhei e sou totalmente incapaz

Eu já me separei duas vezes, e na verdade, foi por minha culpa
Não que eu não tentasse, mas eu tinha uma falta de paciência
Eu sempre corria atrás dela, desde jovem, me cuidando
Eu sufocava com minha atenção e me agarrava a ela

E agora tô de novo sozinho, tenho que recomeçar
E às vezes me pergunto, o que mais vão inventar?
Mas mesmo assim vou tentar, recomeçar com uma nova folha
Buscando a verdadeira felicidade, sem enrolação ou trapaça

E agora, finalmente, consegui, encontrei meu caminho
Eu realmente não sabia que coisas boas existiam
Casei de novo e ainda tenho uma esperança de filhos
E ninguém vai impedir minha felicidade a partir de agora.