395px

Bicho-Preguiça

Hopeloos

Warrekbeest

Smorgens zo ga dakik mijn oegen open doe
Mut zij het wer aanhoren, brengt mij is ne koffe sjoe
En oek nog men gazetje of andere leeslectuur
Dan weur ik pas goe wakker, al duurt da soems een uur

Ik lig dan nog wa in bed, of stroempel nor de wc
Men boekskes en mijn gsm neemkik gewoonlijk mee
Dan zit ik wa te lezen, of ik stuur kik een bericht
Neen ik gon a na ni zeggen aan wie da is gericht

Zo ga mijn vrouwke heure smoel wer is laat zien
Zittek achter heur gat, veur ne koffie per dag ne keer of 10
Terwijl ze zit te kuizen, of bezig is met de was
Plof ik in mijne zetel, en dan begint het pas

Doe veur mij is dees, doe veur mij is da
Elke dag wa anders, ik verzinneke wel wa
Gaat is nor de bank, of brengt dees is nor de post
En zorgt da die andere problemen oek zen oepgelost

En hebbekik is wa nodig vraag ik de nodige poen
Ja doe nooit zelf wa ge deur een ander kunt laten doen
Nog geen 10 minuten later zit ik daar lak nen heer
Ik gon wa liggen oep men bed want men voeten doen zo zeer

Tot den avond is gevallen, ga dees toch alted voort
Is er nog koffe, is het leste wa ze van mij hoort
En ga het ni vooruit, en klaagt ze nog bovendien
Dan zek zo een lui wijf hebekik nog nooit gezien

Mor kan u wel vertellen ze ziet er nooit ni tegenaan
Want ze wet da ze anders mor oep een ander moet gaan
En savonds in men beddeke slaap kik tot smorgensvruug
Want geloof me van da warken, weurek ik zo vreselijk muug

Bicho-Preguiça

De manhã, eu abro os olhos devagar
Minha mulher já tá de saco cheio, traz um café pra mim, por favor
E também um jornal ou outra leitura qualquer
Só assim eu acordo de verdade, mesmo que leve um tempão

Eu fico mais um pouco na cama, ou vou pro banheiro
Levo meus livros e meu celular, é o que eu sempre faço
Aí fico lá lendo, ou mando uma mensagem
Não vou dizer pra quem é, isso é só entre nós

Então minha mulher aparece com a cara de quem não tá a fim
Fico atrás dela, tomando café umas dez vezes por dia
Enquanto ela tá limpando ou lavando a roupa
Eu planto na minha cadeira, e aí a coisa começa

Faz isso pra mim, faz aquilo pra mim
Todo dia é uma coisa diferente, eu me viro como dá
Vai lá no banco, ou leva isso no correio
E resolve que os outros problemas também sejam resolvidos

E se eu precisar de grana, peço a grana que eu preciso
É, nunca faço eu mesmo o que outro pode fazer
Nem dez minutos depois, tô lá de boa, como um rei
Vou deitar na cama porque meus pés tão doendo pra caramba

Até a noite cair, isso nunca muda
Se tem café, é a última coisa que ela ouve de mim
E não avança, e ainda reclama
Nunca vi uma mulher tão preguiçosa assim

Mas posso te dizer, ela nunca se estressa
Porque sabe que se não fizer, vai ter que pedir pra outro
E à noite, na minha cama, eu durmo até de manhã
Porque, acredite, depois de trabalhar, eu fico tão cansado.