Coplas Del Viejo Almacén
I
En este viejo almacén
Yo tengo un bordón maduro,
Donde el pampero resopla
Flaco, porteño y oscuro,
-con la ñata contra el muro-
Sus misterios como coplas.
Coplas del viejo almacén,
Cantata de meta y ponga,
San telmo sangra milongas
Y yo milongas también.
Ii
En este viejo almacén,
Si paga el gasto el destino,
Del escote de una moza
Sube la voz de gabino,
Y en cada vaso de vino
Deja flotando una rosa.
Coplas del viejo almacén,
Cantata de meta y ponga,
San telmo quiere milongas
Y yo milongas también.
Iii
En este viejo almacén
Que huele a ron y a centeno,
Lo aroman a buenos aires
La voz de un jazmín moreno
Y un organito con celos
Y, en flor, un gardel del aire...
Coplas del viejo almacén,
Cantata de meta y ponga,
San telmo enciende milongas
Y yo milongas también.
Iv
En este viejo almacén
Tengo un coro de gorriones,
Sabios, poetas y chorros
Que mezclan por los rincones,
Un tango de antiguos sones
Y un son de tangos cachorros.
Coplas del viejo almacén,
Cantata de meta y ponga,
San telmo crece en milongas
Y yo en milongas también.
V
En este viejo almacén
La sombra gorda de homero,
Me gatilló en la garganta
El arco dulce y cabrero
De un violoncello canero
Que al sur de mi llanto canta.
Coplas del viejo almacén
Coplitas que son tristongas,
San telmo llora milongas
Y yo milongas también.
(a muni rivero)
Coplas do Velho Armazém
I
Neste velho armazém
Eu tenho um bordão maduro,
Onde o pampero resfolega
Magro, portenho e escuro,
-com a cara contra a parede-
Seus mistérios como coplas.
Coplas do velho armazém,
Cantata de meta e ponga,
San Telmo sangra milongas
E eu milongas também.
II
Neste velho armazém,
Se o destino paga a conta,
Do decote de uma moça
Sobe a voz do Gabino,
E em cada copo de vinho
Deixa flutuando uma rosa.
Coplas do velho armazém,
Cantata de meta e ponga,
San Telmo quer milongas
E eu milongas também.
III
Neste velho armazém
Que cheira a rum e a centeio,
O aroma de Buenos Aires
Vem da voz de um jasmim moreno
E um organito com ciúmes
E, em flor, um Gardel do ar...
Coplas do velho armazém,
Cantata de meta e ponga,
San Telmo acende milongas
E eu milongas também.
IV
Neste velho armazém
Tenho um coro de pardais,
Sábios, poetas e ladrões
Que misturam pelos cantos,
Um tango de sons antigos
E um som de tangos cachorros.
Coplas do velho armazém,
Cantata de meta e ponga,
San Telmo cresce em milongas
E eu em milongas também.
V
Neste velho armazém
A sombra gorda de Homero,
Me engatilhou na garganta
O arco doce e cabreiro
De um violoncelo canero
Que ao sul do meu pranto canta.
Coplas do velho armazém
Coplitas que são tristongas,
San Telmo chora milongas
E eu milongas também.
(a muni rivero)